Είτε διαβάζεις τις τελευταίες καταγγελίες, είτε παρακολουθείς αστυνομικο-κατασκοπευτική σειρά στο HBO, το ίδιο και το αυτό.
Σκοτεινά δίκτυα, ισχυρά ονόματα, υπόγειες διαδρομές εξουσίας.
Απλά αντί για φόντο κάποια Νέα Υόρκη ή καμία Βοστώνη έχουμε την Κύπρο.
Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Και κάπου ανάμεσα στα screenshots, τα βίντεο και τις αναρτήσεις, εμφανίζονται δύο φιγούρες: ο Κυριάκος Δρουσιώτης και η Annie Alexoui. Με Posts και short videos τα οποία μάλλον είναι η μετεξέλιξη της υπερ-ηρωικής κάπας.
Ο πρώτος μιλά για υλικό που –κατά τους ισχυρισμούς του– αγγίζει πολιτικά πρόσωπα, δικαστικούς και επιχειρηματίες, ενώ ήδη διατάχθηκαν έρευνες και προκλήθηκαν έντονες διαψεύσεις.
Η δεύτερη δημοσιοποιεί μαρτυρίες και βίντεο που αφήνουν σκιές για χειρισμούς σε ευαίσθητες υποθέσεις, προκαλώντας αιτήματα για νέες έρευνες. Όλα αυτά –προς το παρόν– στο επίπεδο ισχυρισμών. Και αυτό έχει σημασία. Για όλους.
Αλλά το ερώτημα δεν είναι αν έχουν δίκιο. Το ερώτημα είναι το εξής: αν υποθέσουμε ότι έστω ένα μέρος αυτών ευσταθεί, τότε τι ακριβώς συμβαίνει; Πώς γίνεται δύο «απλοί πολίτες» (με ή χωρίς εισαγωγικά, αναλόγως ποιον ρωτάς) να κατονομάζουν πρόσωπα, να περιγράφουν μηχανισμούς και να προκαλούν πολιτικό σεισμό — και το κράτος να μοιάζει να ξεκινά από το μηδέν;
Είναι θέμα ανικανότητας; Άγνοιας; Ελλιπούς κατάρτισης; Ή μήπως το σύστημα λειτουργεί τέλεια — απλώς όχι για τον σκοπό που νομίζουμε;
Διότι εδώ υπάρχει μια μικρο-Μεγάλη ειρωνεία. Οι ίδιοι θεσμοί που καλούνται να διερευνήσουν τις καταγγελίες, κατηγορούνται (από τους καταγγέλλοντες) ότι δεν τις ερευνούν σωστά ή επαρκώς. Και την ίδια στιγμή, οι καταγγελίες αμφισβητούνται ως αναξιόπιστες πριν καν ελεγχθούν πλήρως. Ένα θεσμικό πινγκ-πονγκ, όπου η μπάλα είναι η αλήθεια και ποτέ δεν βρίσκεται στο γήπεδο εκείνου που οφείλει να «κάνει παιχνίδι».
Και ευλόγως αναρωτιόμαστε εμείς οι υπόλοιποι σχεδόν μουδιασμένοι: χρειαζόμαστε τελικά «Δρουσιώτηδες» και «Alexoui» για να κινηθεί και να αποδωθεί η δικαιοσύνη; Μήπως αυτοί οι δύο άνθρωποι γεμίζουν ένα κενό που δεν θα έπρεπε να υπάρχει;
Γιατί αν η δικαιοσύνη ενεργοποιείται (ίσως και αναγκαστικά) μόνο όταν κάποιος κάνει θόρυβο, τότε το πρόβλημα δεν είναι ποιος καταγγέλλει (αν βρεθεί ποτέ ένας τέτοιος).
Το πρόβλημα είναι ποιος σιωπά εξ αρχής.
οι φωτογραφίες είναι (προφανώς) προϊόν AI
