Αναλόγως των γνώσεων του ο καθένας, «διαβάζει» με διαφορετικό τρόπο τις οικονομικές καταστάσεις της ΑΕΛ, όπως δημοσιοποιήθηκαν χθες από την Ομοσπονδία.
Το σίγουρο είναι ότι η Λεμεσιανή ομάδα, είναι ένα «μαγαζί» που δεν είναι βουτηγμένο στα χρέη, όπως συμβαίνει με άλλες παραδοσιακές ομάδες Α’ κατηγορίας (ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ, να δείτε τα νούμερα).
Σχόλιο: Πόλυς Χαραλάμπους
Έχουμε γράψει ξανά, εδώ στο afentiko, ότι εκείνο που «βασανίζει» περισσότερο τον μέσο ΑΕΛίστα, είναι γιατί η ομάδα παραμένει «φτωχός συγγενής» τα τελευταία χρόνια…
Μη καταφέρνοντας να είναι τόσο ανταγωνιστική και να διεκδικεί κάποια διάκριση. Η τελευταία φορά που έφτασε κοντά στην πηγή, ήταν το 2023, όταν έχασε στον τελικό του κυπέλλου από την Ομόνοια, με προπονητή τον Χρήστο Χαραλάμπους.
Δυο χρόνια νωρίτερα, με τον Ντούσαν Κέρκεζ στον πάγκο, ήταν μες τις ομάδες που κυνηγούσαν το πρωτάθλημα, το οποίο επίσης είχε κατακτήσει η Ομόνοια του Μπεργκ.
Ανεξαρτήτως των οικονομικών δεδομένων, η διοίκηση Κωνσταντίνου, αν και εφόσον πάρει οριστικά ψήφο εμπιστοσύνης από τα μέλη (και δεν προκύψει κάτι άλλο μέχρι την Γενική Συνέλευση του σωματείου), πρώτα απ’ όλα πρέπει να μην επαναλάβει τα σημαντικότερα λάθη και παραλείψεις της τελευταίας διετίας.
Τα «άλογα» στα οποία πόνταρε για τον καλοκαιρινό σχεδιασμό, όπως και οι πλείστοι προπονητές που εργοδοτήθηκαν, δεν ανταποκρίθηκαν σε ικανοποιητικό βαθμό στις απαιτήσεις. Έγιναν επίσης, παρά πολλές λανθασμένες επιλογές παιχτών…
Σ’ αυτό ακριβώς το κεφάλαιο, θα πρέπει να βελτιωθούν τα ποσοστά «ευστοχίας» τους, για να πάψει η ποδοσφαιρική ΑΕΛ, να κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
