Όταν κάλεσα τον MoulD για να κάνουμε αυτή τη συζήτηση, είχα μία ανησυχία όσον αφορά την επικοινωνία.
Όχι επειδή δεν έχουμε την ίδια μητρική γλώσσα, αλλά επειδή φοβόμουν ότι δεν θα «μιλούσαμε την ίδια γλώσσα» λόγω ενός σχετικού χάσματος γενεών. Και πάλι: όχι ότι θα είχαμε τόσο διαφορετικές κοσμοθεωρίες ώστε να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε, αλλά περισσότερο επειδή πρόκειται για μία περσόνα η οποία όχι μόνο δηλώνει εναλλακτική, αλλά και εκφράζεται ως τέτοια. Σκεφτόμουν ότι είμαι too boring και μπούμερ για να κρατήσουμε ο ένας το ενδιαφέρον του άλλου ζωντανό για μισή ώρα.
Αλλά, όπως συμβαίνει πολύ συχνά στη ζωή, έκανα λάθος.
Ο MoulD είναι ένας νέος Κύπριος καλλιτέχνης. Είναι όντως μία εναλλακτική καλλιτεχνική περσόνα, με αγάπη και πάθος για αυτό που κάνει, το οποίο βασίζεται σε μονοπάτια και μουσικές σχολές που μου είναι ιδιαιτέρως γνώριμες. Τα καλλιτεχνικά του «παντρέματα» είναι άκρως ενδιαφέροντα και η άποψή του για τον κόσμο δεν είναι πολύ μακριά από αυτή που έχουμε εμείς οι πιο …passé.
Με τον MoulD μιλήσαμε (φυσικά) για μουσική. Μιλήσαμε για τη μουσική βιομηχανία, για την κυπριακή μουσική σκηνή, για τις προοπτικές που έχει ένας καλλιτέχνης (και μάλιστα εναλλακτικός) ο οποίος δραστηριοποιείται στην Κύπρο. Μιλήσαμε για το χρήμα, για τη δόξα, για τον Θεό και την πολιτική.
Μιλήσαμε – μέσα σε μισή ώρα – για όλα όσα απασχολούν έναν άνθρωπο σήμερα και με διέψευσε εντελώς. Διότι η αμεσότητα και η παντελής έλλειψη κακονοούμενου καθωσπρεπισμού έκαναν αυτή τη συζήτηση τόσο ευχάριστη για μένα, όσο ελπίζω να είναι και για εσάς.
Αυτός είναι ο MoulD, λοιπόν. Αυτή είναι και η συζήτησή μας.
Νίκος Κατσαρός
