Το νέο βίντεο που δημοσίευσε ο Πολίτης επαναφέρει τη συζήτηση για τον χώρο, λίγες ημέρες μετά την απόφαση να παραμείνει ανοικτός
Η συζήτηση για τον Ζωολογικό Κήπο Λεμεσού δεν έκλεισε με την πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Αντίθετα, οι νέες εικόνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας ενδέχεται να λειτουργήσουν ως έναυσμα για πιο δραστικά μέτρα.
Απόφαση που δεν έκλεισε το θέμα
Η πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λεμεσού να μην προχωρήσει στο κλείσιμο και τη μετεξέλιξη του Ζωολογικού Κήπου δεν φαίνεται να έβαλε τέλος στη δημόσια συζήτηση. Αντίθετα, την άφησε ανοικτή, φορτισμένη και πλέον ακόμη πιο πιεστική.
Στις 19 Ιουνίου 2026, το Δημοτικό Συμβούλιο απέρριψε την πρόταση για κατάργηση και μετεξέλιξη του Ζωολογικού Κήπου σε Κέντρο Βιοποικιλότητας και Αστικού Περιβάλλοντος «Φύση», με 14 ψήφους κατά και 10 υπέρ. Σύμφωνα με τον Πολίτη, το θέμα αναμένεται να επανέλθει, αφού η συζήτηση δεν θεωρήθηκε οριστικά κλειστή, ενώ δημοτικές ομάδες αναμένεται να καταθέσουν νέες προτάσεις.
Το ΡΙΚ κατέγραψε επίσης τη δήλωση του Δημάρχου Λεμεσού, Γιάννη Αρμεύτη, ότι δεν νοείται σήμερα να υπάρχουν ζώα σε αιχμαλωσία και ότι η μετεξέλιξη του χώρου θα συζητηθεί εκ νέου σε μεταγενέστερο στάδιο.
Άλλο ο Δημόσιος Κήπος, άλλο οι συνθήκες των ζώων
Υπάρχει ένα σημείο που πρέπει να διαχωριστεί καθαρά. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ο Δημόσιος Κήπος της Λεμεσού είναι κομμάτι της πόλης. Για πολλούς Λεμεσιανούς είναι μνήμη και σημείο αναφοράς. Είναι μέρος της ταυτότητας της Λεμεσού.
Αυτό όμως δεν απαντά στο ουσιαστικό ερώτημα.
Το ότι ένας χώρος κουβαλά ιστορία δεν σημαίνει αυτόματα ότι λειτουργεί σωστά σήμερα. Το ότι οι πολίτες τον θεωρούν δικό τους δεν σημαίνει ότι τα ζώα που φιλοξενούνται εκεί ζουν με όρους που ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους. Η συναισθηματική σχέση μιας πόλης με έναν χώρο δεν μπορεί να μετατρέπεται σε ασπίδα απέναντι σε κάθε κριτική.
Με απλά λόγια: άλλο να προστατεύεις τον Δημόσιο Κήπο ως αστικό και ιστορικό πνεύμονα της Λεμεσού και άλλο να επιμένεις στη λειτουργία ενός ζωολογικού κήπου, αν δεν μπορούν να διασφαλιστούν συνθήκες αξιοπρεπούς διαβίωσης για τα ζώα.
Οι «εικόνες ντροπής» και η νέα πίεση
Σε αυτό το ήδη φορτισμένο σκηνικό ήρθε να προστεθεί το βίντεο που δημοσίευσε χθες ο Πολίτης, κάνοντας λόγο για «εικόνες ντροπής» από τον Ζωολογικό Κήπο Λεμεσού. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στα πλάνα που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φαίνονται ζώα σε συνθήκες που προκαλούν σοβαρά ερωτήματα για την ευημερία και τη φροντίδα τους, ενώ η θερμοκρασία έφτανε τους 39 βαθμούς.
Ακόμη και αν το βίντεο από μόνο του δεν μπορεί να αποτελέσει πλήρη τεκμηρίωση για όλη τη λειτουργία του χώρου, λειτουργεί ως πολιτικό και κοινωνικό καμπανάκι. Δείχνει ότι η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο αρχές, προτάσεις και συνεδριάσεις. Αφορά εικόνες που βλέπουν οι πολίτες και οι οποίες επαναφέρουν το ερώτημα με πιο άμεσο τρόπο: μπορεί ο Ζωολογικός Κήπος να συνεχίσει να λειτουργεί όπως λειτουργεί;
Η ευημερία των ζώων δεν είναι λεπτομέρεια
Το Γραφείο της Επιτρόπου Περιβάλλοντος και Ευημερίας των Ζώων έχει ήδη τοποθετηθεί, σημειώνοντας ότι ο χώρος πρέπει να μετεξελιχθεί με βάση σύγχρονες αρχές προστασίας της φύσης, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και ευημερίας των ζώων. Τονίζει επίσης ότι πρέπει να διασφαλίζονται υψηλά πρότυπα ευημερίας, με χώρους που καλύπτουν τις βιολογικές και συμπεριφορικές ανάγκες των ζώων.
Ακόμη πιο καθαρή είναι η αναφορά ότι πρέπει να εξεταστεί η μεταφορά ειδών για τα οποία δεν μπορούν να εξασφαλιστούν οι κατάλληλες συνθήκες ή τα οποία δεν μπορούν να ευημερήσουν στις κλιματικές συνθήκες της Κύπρου.
Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. Η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στο δίλημμα «να μείνει ή να κλείσει». Το πραγματικό ερώτημα είναι ποια ζώα μπορούν πράγματι να φιλοξενούνται σε έναν τέτοιο χώρο, με ποιες προδιαγραφές, με ποιο κόστος, με ποιο επιστημονικό έλεγχο και με ποιο χρονοδιάγραμμα αλλαγών.
Η πόλη χρειάζεται απόφαση, όχι αναβολή
Το Κόμμα για τα Ζώα Κύπρου χαρακτήρισε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου απογοητευτική, υποστηρίζοντας ότι αγνοεί τις σύγχρονες γνώσεις για την ευημερία των ζώων και τη διαρκώς αυξανόμενη κοινωνική απαίτηση για τερματισμό της αιχμαλωσίας τους για σκοπούς ψυχαγωγίας. Σημείωσε επίσης ότι στη συζήτηση κυριάρχησαν επιχειρήματα γύρω από το ιστορικό του χώρου και τη συναισθηματική σύνδεση των πολιτών με αυτόν.
Η Λεμεσός δεν χρειάζεται να αρνηθεί την ιστορία της για να προστατεύσει τα ζώα. Ούτε χρειάζεται να γκρεμίσει τη μνήμη του Δημόσιου Κήπου για να αναγνωρίσει ότι ένας ζωολογικός κήπος στο κέντρο της πόλης, εν έτει 2026, δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους περασμένων δεκαετιών.
Αν οι νέες εικόνες δεν αντιμετωπιστούν ως μεμονωμένο περιστατικό αλλά ως αφορμή για ουσιαστική επανεξέταση, τότε ίσως η πόλη κάνει επιτέλους το βήμα που αποφεύγει εδώ και χρόνια: να ξεχωρίσει τη νοσταλγία από την ευθύνη.
Ο Δημόσιος Κήπος μπορεί και πρέπει να παραμείνει κομμάτι της Λεμεσού. Το ερώτημα είναι αν ο Ζωολογικός Κήπος, με τη σημερινή του μορφή, μπορεί να παραμείνει κομμάτι μιας πόλης που θέλει να λέγεται σύγχρονη.
βίντεο και φώτο από τον Πολίτη
