ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΦΙΛΙΟΥ: Μία ευκαιρία που ΔΕΝ πρέπει να πάει χαμένη (έστω και στη φαντασία μας)

Γράφει ο Παπα – Ράτσης

Πώς θα ήταν να αντάλλαζαν ασπασμούς ο Ποπάυ με τον Βρούτο, ο Αστερίξ με τον Καίσαρα, ο Μάικλ Τζόρνταν με τον Αζάια Τόμας ή η Βανδή με τη Βίσση;

Κάπως έτσι, υποθέτουμε, θα έμοιαζαν και μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα ζευγάρια του σήμερα, αν η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Φιλιού αποφάσιζε να αφήσει τα ρομαντικά και να περάσει στα διασκεδαστικά.

Ε, αυτά τα ζευγάρια θα αποπειραθούμε σήμερα να τα… φέρουμε κοντά. Άντε και καλές αγκαλίτσες και φιλάκια.

Θα ξεκινήσουμε με τα εγχώρια ζευγάρια.

ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Μα τώρα γίνεται τέτοια μέρα να μην εναγκαλιστούν και να ασπαστούν άνθρωποι του Θεού και του πνεύματος; Τι παράδειγμα θα δοθεί στο ποίμνιο; Κλονίζεται που κλονίζεται η πίστη μας ή η καλοπιστία μας με τα σκάνδαλα και τις παρατυπίες. Με τις λίρες και το χρήμα που έρρεε ποτάμι από το μοναστήρι σε μυστικές διαδρομές, ενώ θα έπρεπε να καταλήγει στις γνωστές θάλασσες αποθεμάτων, δεν πρέπει έστω συμβολικά η Εκκλησία να πάρει στις γεμάτες συγχώρεση αγκάλες της τους δύο μοναχούς; Να σταματήσουν να φτιάχνουν εδέσματα και κεραστικά στις καντίνες και να επιστρέψουν στα γνώριμα άγια και καρπερά εδάφη;

ΦΕΙΔΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ – ΜΜΕ

Εδώ έχουμε μία όχι ακριβώς τετ-α-τετ σκηνή ασπασμού, αλλά του ενός μεγάλου ανδρός από τη μία, με μία αγέλη δημοσιογράφων από την άλλη, οι οποίοι έτοιμοι ήσαντο ή ήντουσαν ανά πάσα στιγμή να ξεμπροστιάσουν και να ξεγυμνώσουν την ακαταρτοσύνη του στο οτιδήποτε αφορά την πολιτική και το δημόσιο γίγνεσθαι. Ας μαζευτούν λοιπόν όσοι διαθέσιμοι εκπρόσωποι των μέσων να εναγκαλιστούν με τον Φειδία μας και, ενδιάμεσα στους ασπασμούς, να του εξηγήσουν τι είναι η δικαϊκή διπολοτικοζωνική δημοπρασιά ή όπως αλλιώς τη βάφτισε ο εμπνευστής της Άμεσης Δημοκρατίας.

ΝΙΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ – ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ

Κατ’ αρχάς, πες μου πόσο υπέροχη στιγμή θα ήταν να δούμε έναν εναγκαλισμό του τέως Νίκαρου με τον Μακάριο τον Δρουσιώτη. Δύο κόσμοι σε ένα πλάνο. Μία αγάπη η οποία ξεκίνησε και συνεχίζεται με έντυπες δηλώσεις. Πρώτη φορά είδαμε ανθρώπους να διεξάγουν απόδοση κατηγοριών μέσω βιβλίων. Πώς είναι η γιαγιά στην υπεραγορά με την άλλη γιαγιά που αποπειράθηκε να της πάρει τη θέση; Κάπως έτσι τα λένε, με αμέτοχο θεατή τη Δικαιοσύνη, ο τέως άμεμπτος με το δημοσιογραφικό δαιμόνιο του Μακάριου.

Και θα συνεχίσουμε με τα ζευγάρια από όλον τον κόσμο. Αγάπη ολούθε και εκτός Κύπρου.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΙ

Εδώ δεν μιλάμε για απλό ασπασμό. Μιλάμε για έναν έρωτα μεγάλο που θα έπρεπε να λάβει χώρα σε ουδέτερο παρκέ, με διαιτητές ΟΧΙ από την Ευρωλίγκα, VAR από το ποδόσφαιρο, παπά, ψυχολόγο και δύο ανθρώπους να κρατούν από έναν πυροσβεστήρα. Ο DPG από τη μία, οι αδελφοί Αγγελόπουλοι από την άλλη, και στη μέση σε κοινή θέα το Ελληνικό μεγαλείο. Ας πλησιάσουν λοιπόν, ας ανταλλάξουν έναν πολιτισμένο ασπασμό (ψυθιρίζοντας ομορφιές), ας ακουμπήσουν τρυφερά τα μαγουλάκια τους πάνω από ένα τζάμπολ και μετά ας ξαναρχίσουν κανονικά, γιατί χωρίς αυτούς να αγαπιούνται με τον γνωστό τρόπο, το ελληνικό μπάσκετ θα ήταν τρομερά βαρετό. (Δεν ξέρω μήπως αντί για τους Αγγελόπουλους, βάζαμε από την ερυθρόλευκη πλευρά τον κόουτς Μπαρτζώκα να γίνει η αγάπη ποταμός…)

ΜΕΣΙ – ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΡΟΝΑΛΝΤΟ

Ε, κάποια στιγμή φτάνει. Να πάρει σειρά και κανένας μη συνταξιούχος βιρτουόζος. 40 έφτασε ο ένας, 41 ο άλλος, ας μαζέψουν σε ένα δωμάτιο όλα τους τα τρόπαια και βραβεία, ας τα απλώσουν στο πάτωμα, γιατί είναι και κάτι άτομα που γίνονται κομμάτια, και να απλώσουν πάνω τους τις κορμάρες τους —που λέει ο λόγος, Λιονέλ μου— και να επιδοθούν σε ασπασμούς και ό,τι προκύψει. Άλλωστε ο ένας έχει βατέψει κατά καιρούς διάφορες εφορίες, ο άλλος έχει με τη σειρά του βατέψει το ομαδικό πνεύμα, τον αλτρουισμό και αυτοϊκανοποιείται στον καθρέφτη του. Ας αδράξουν την ευκαιρία να αλληλοασπαστούν πάνω στα ποδοσφαιρικά τους κατορθώματα, αναμεταξύ τους.

ΤΡΑΜΠ – ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ

Εν πάση περιπτώσει, αν πρόκειται δύο άνθρωποι να αγαπιούνται τόσο σφόδρα, οφείλουν στον πολιτικό τους έρωτα να μπορούν να μοιραστούν τα συναισθήματά τους με τον λαό. Τον λαό του κόσμου και όσον έμεινε από Παλαιστίνη, Λίβανο, Ιράν και άλλες χώρες που έχουν στο πρόγραμμα της παγκόσμιας τουρνέ τους «Tha sas petaxoume ta matia oxo 2025-me oso paei». Αφού εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος, αλλά κυρίως υπάρχουν γερές βάσεις πίσω απ’ αυτόν. Υπάρχει όραμα για ριβιέρες, ανοικοδομήσεις, αφανίσεις, γενοκτονίες, εκβιασμούς και πολλά λεφτά. ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ. Αν δύο άνθρωποι έχουν τόσα πολλά κοινά οράματα, τα λόγια είναι περιττά και τα φιλιά (θα έπρεπε) δημόσια.

Και κάπως έτσι, με αγάπη, συγχώρεση, τρόπαια, πορίσματα, δημοσιογράφους, μοναστήρια, ριβιέρες και ό,τι άλλο χωράει τέλος πάντων σε μία Παγκόσμια Ημέρα Φιλιού, καταλήγουμε στο αυτονόητο: δεν υπάρχει εχθρότητα που να μην μπορεί να γίνει έστω για λίγο σκηνή ασπασμού.

Αρκεί να υπάρχει κάμερα, κοινό, λίγο θράσος και κάποιος “σκηνοθέτης” να φωνάξει: «πιο κοντά, δεν γράφει καλά το πλάνο».

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ AI και σκοπό έχουν (όπως και το κείμενο) να εξυπηρετήσουν τη σάτιρα και το χιούμορ και όχι να αντικαταστήσουν την πραγματικότητα και την αλήθεια.

Latest news
Related news