Η έκρηξη στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» άφησε πίσω της 13 νεκρούς, δεκάδες τραυματίες και μια πληγή που παραμένει ανοικτή
Δεκαπέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 11 Ιουλίου, από την έκρηξη στο Μαρί. Μια καταστροφή που δεν γράφτηκε απλώς στην ιστορία της Κύπρου, αλλά χαράχτηκε στη συλλογική της μνήμη μέσα από δεκατρία ονόματα.
Το μαύρο ξημέρωμα της 11ης Ιουλίου
Ήταν περίπου 05:50 το πρωί της 11ης Ιουλίου 2011, όταν σημειώθηκε η ισχυρή έκρηξη στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης». Είχε προηγηθεί πυρκαγιά στα 98 εμπορευματοκιβώτια με στρατιωτικό υλικό και εκρηκτικές ύλες, τα οποία είχαν κατασχεθεί από το πλοίο Monchegorsk το 2009 και παρέμεναν αποθηκευμένα σε ανοικτό χώρο.
Η έκρηξη σκότωσε 13 ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους 62. Προκάλεσε τεράστιες ζημιές στη βάση και κατέστρεψε μεγάλο μέρος του γειτονικού ηλεκτροπαραγωγού σταθμού του Βασιλικού, οδηγώντας την Κύπρο σε σοβαρή ενεργειακή κρίση και εκτεταμένες διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος.
Τα δεκατρία ονόματα
Στο Μαρί έχασαν τη ζωή τους:
Ανδρέας Ιωαννίδης, πλοίαρχος και Διοικητής Ναυτικού
Λάμπρος Λάμπρου, αντιπλοίαρχος και Διοικητής της Ναυτικής Βάσης
Κλεάνθης Κλεάνθους, αρχικελευστής
Μιχάλης Ηρακλέους, κελευστής
Μιλτιάδης Χριστοφόρου, ναύτης
Χριστάκης Χριστοφόρου, ναύτης
Αντώνης Χαραλάμπους, ναύτης
Ανδρέας Παπαδόπουλος, αρχιλοχίας της ΕΜΑΚ
Γιώργος Γιακουμής, αρχιπυροσβέστης
Αδάμος Αδάμου, πυροσβέστης
Βασίλης Κρόκος, πυροσβέστης
Σπύρος Τταντής, πυροσβέστης
Παναγιώτης Θεοφίλου, πυροσβέστης.
Η μνήμη ως ευθύνη
Η επέτειος δεν μπορεί να περιορίζεται σε στεφάνια, ομιλίες και επαναλαμβανόμενες υποσχέσεις. Σε τραγωδίες που συνδέονται με αποφάσεις, παραλείψεις και αμέλεια, η απόδοση δικαιοσύνης αποτελεί στοιχειώδη υποχρέωση της Πολιτείας.
Παράλληλα, ο θάνατος αυτών των ανθρώπων οφείλει να λειτουργεί ως διαρκής οδηγός για όσους διαχειρίζονται στρατιωτικές εγκαταστάσεις, κρίσιμες υποδομές και επικίνδυνα υλικά. Η εγρήγορση δεν είναι διαδικαστική λεπτομέρεια. Είναι ευθύνη απέναντι σε ζωές που δεν πρέπει να χαθούν ξανά.
κεντρική φωτογραφία από cyprus mail
