Γράφει ο Νίκος Κατσαρός
Η νομιμότητα ως τρικλοποδιά
Η κυβέρνηση μας ανακάλυψε (επιτέλους ή ξαφνικά αναλόγως των πεποιθήσεων) τη νομιμότητα.
Αλλά όπως φαίνεται όχι για να διασφαλίσει ότι μια υπόθεση με βαριές καταγγελίες θα κριθεί επί ίσοις όροις, αλλά για να εξετάσει αν ο Μακάριος Δρουσιώτης δικαιούται να συγκεντρώνει εισφορές για τη νομική του υπεράσπιση. Διότι ως γνωστόν η νομιμότητα προηγείται της αλήθειας.
Κανείς δεν ζητά εξαίρεση από τον νόμο για τον κύριο Δρουσιώτη. Αλίμονο. Σε ένα ευνομούμενο κράτος, όμως, ο νόμος δεν επιτρέπεται να μετατρέπεται σε τρικλοποδιά όταν ένας πολίτης βρίσκεται αντιμέτωπος με την εξουσία.
Το κράτος οφείλει να θέλει να ακουστούν όλες οι πλευρές, να δοκιμαστούν οι ισχυρισμοί και να λάμψει η αλήθεια — όποια κι αν είναι. Αυτή έπρεπε να είναι η έννοια του αν το απασχολεί η αλήθεια.
Η πρεμούρα του ΥΠΕΣ δεν προδικάζει την έκβαση της υπόθεσης. Γέρνει, όμως, την πλάστιγγα στη συνείδηση της κοινωνίας.
Όσο η κυβέρνηση ψάχνει νομικά παραθυράκια γύρω από τη δυνατότητα του Δρουσιώτη να υπερασπιστεί τον εαυτό του, τόσο ενισχύει την υποψία ότι δεν φοβάται την παρανομία του εράνου, αλλά όσα μπορεί να ακουστούν στο δικαστήριο.
Το μόνο που καταφέρνει είναι να κάνει τον μέσο πολίτη να πιστεύει ότι εκεί δεν υπάρχει μόνο καπνός.
Υπάρχει και φωτιά που μπορεί – αν δεν την προσέξουν – να κάψει ανεξέλεγκτα.
