Όταν η τέχνη βγαίνει από τα ασφαλή της όρια, δεν ζητά άδεια – προκαλεί. Και όταν αγγίζει ιερά, εξουσίες και κατεστημένα, γίνεται αυτομάτως πεδίο σύγκρουσης. Ο ζωγράφος Γιώργος Γαβριήλ βρέθηκε στο επίκεντρο μιας θυελλώδους δημόσιας αντιπαράθεσης, με έργα του που δίχασαν, ενόχλησαν, αλλά και άνοιξαν μια ευρύτερη συζήτηση για τα όρια της τέχνης και της ανοχής στην κυπριακή κοινωνία.
Σε μια κοινωνία που «κόβει την ανάσα» στην ελεύθερη έκφραση, ο καλλιτέχνης επιλέγει την τέχνη χωρίς φίμωτρο.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο OLOI Media και στον Γιώργο Παυλίδη, ο εικαστικός μιλά χωρίς υπεκφυγές για τις προθέσεις του, ξεκαθαρίζοντας ότι στόχος του δεν ήταν η προσβολή της πίστης ή των θρησκευτικών συμβόλων, αλλά η ανάδειξη της υποκρισίας, της διαφθοράς και των παθογενειών που –κατά τον ίδιο– διαπερνούν την κοινωνία και αγγίζουν ακόμη και θεσμούς με ισχυρό κοινωνικό αποτύπωμα.
Ο Γιώργος Γαβριήλ υπερασπίζεται την τέχνη ως πράξη ρήξης με το κατεστημένο και τον συντηρητισμό που το συνοδεύει, επιμένοντας ότι ο καλλιτέχνης οφείλει να προηγείται της κοινωνίας και να κρίνει το παρόν με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε μορφή λογοκρισίας, δηλώνει ότι οι απειλές δεν τον φοβίζουν και καλεί σε έναν ανοιχτό, πολιτισμένο διάλογο, εκεί όπου η διαφωνία δεν μετατρέπεται σε φίμωση.
Μπορείτε να δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη στη διεύθυνση της OLOI media στο YouTube
