«Δεν έχω να φοβηθώ τίποτα»
Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Αυτή είναι μέχρι στιγμής ίσως η πιο ξεκάθαρη δήλωση του προέδρου όσον αφορά το επίμαχο βίντεο και αυτό, με τη σειρά του, είναι το πιο ξεκάθαρο δείγμα ότι κάποιος σε αυτή την ιστορία έχει κάτι να φοβάται.
Αν όχι ο ίδιος ο πρόεδρος, σίγουρα κάποιος που μπορεί να «δούλευε» όσο ο ίδιος ο πρόεδρος κοίταζε πόσο όμορφος είναι ο κήπος του προεδρικού ή το περίεργο σχήμα που έφτιαχνε ένα περαστικό σύννεφο.
Βάζω τον εαυτό μου στη θέση ενός αθώου που κάποιος προσπαθεί να τον ενοχοποιήσει.
Το μόνο που ΔΕΝ θα είχα είναι αμυντική στάση. Εγώ πρώτος θα έτρεχα όλες τις δυνατές διαδικασίες ώστε όλο αυτό να ξεδιαλύνει όσο το συντομότερο δυνατόν.
Αν ήμουν αθώος και αμέτοχος, θα είχα ήδη καλέσει τα πρόσωπα που εμπλέκονται στο βίντεο να ξεκαθαρίσουν ΔΗΜΟΣΙΑ το τι συμβαίνει και τι σημαίνουν αυτά που ακούγονται στο ντοκουμέντο.
Δεν θα με απασχολούσε ούτε η όποια πιθανή συρραφή, ούτε τα κίνητρα κανενός, ούτε τίποτα από τα παρελκόμενα.
Σε ένα μπουκάλι ουίσκι κακής ποιότητας δεν κατηγορούμε τα ξηροκάρπια.
Σε ένα κακοραμμένο φόρεμα δεν κατηγορούμε το χρώμα του υφάσματος.
Αυτό είναι τρικ μετατόπισης της προσοχής. Και της ευθύνης.
Ένας άνθρωπος αθώος, του οποίου σπιλώνεται η ακεραιότητα, ο μόνος του στόχος είναι η διατήρησή της.
Να μην ξαναπούμε για τη σύζυγο του Καίσαρα, η οποία δυστυχώς επιβαρύνεται, εκτός από την ουσία της τιμιότητας, και με την εικόνα της ως τίμια.
Το «Δεν έχω να φοβηθώ τίποτα» δυστυχώς δεν απαντά τίποτα.
Και αυτή τη στιγμή οι πολίτες αυτού του τόπου αυτό που ζητούν είναι απαντήσεις. Για να μην υποθέτουν, να μην υποψιάζονται και να μην — ορισμένοι — εργαλειοποιούν αυτή τη λαμπρή ευκαιρία που τόσο απρόσμενα τους προέκυψε για να χτίσουν «αέρα» για τις επόμενες εκλογές.
Και με έναν περίεργο (σχεδόν ειρωνικά καρμικό) τρόπο, αυτό που ζητά αυτή τη στιγμή ο κόσμος είναι ακριβώς αυτό που λογικά θα ζητούσε και ένας αθώος κατηγορούμενος.
