Δεν μιλάμε για κουτσομπολιά.
Δεν μιλάμε για «θεωρίες».
Μιλάμε για δεκάδες κακοποιημένες γυναίκες, για ανήλικα κορίτσια, για μαρτυρίες, αρχεία, πτήσεις, ημερολόγια.
Μιλάμε για μια υπόθεση που, αν αφορούσε οποιονδήποτε άλλον πέρα από την κορυφή της εξουσίας, θα είχε τινάξει τον κόσμο στον αέρα.
Ο Τζέφρι Έπσταϊν πέθανε.
Η ελίτ δεν έπαθε το παραμικρό.
Και αυτό είναι το πραγματικό σκάνδαλο.
Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Υπάρχουν υποθέσεις που ρίχνουν κυβερνήσεις.
Υπάρχουν σκάνδαλα που αλλάζουν νόμους.
Και υπάρχει και η υπόθεση Έπσταϊν — που θα έπρεπε να έχει κατεδαφίσει τη δυτική πολιτική, οικονομική και κοινωνική ελίτ, αλλά αντί γι’ αυτό αντιμετωπίστηκε σαν ένα αμήχανο διάλειμμα στις ειδήσεις.
Ένα δίκτυο κακοποίησης ανηλίκων και εκμετάλλευσης γυναικών.
Και με μια σιωπή που βροντάει πιο δυνατά από οποιαδήποτε ομολογία.
Ο άνθρωπος που «αυτοκτόνησε» και όλοι συνέχισαν κανονικά
Ο Jeffrey Epstein βρέθηκε νεκρός στο κελί του, σε φυλακή υψίστης ασφαλείας, την ώρα που θα μπορούσε —θεωρητικά— να μιλήσει.
Κάμερες που δεν λειτουργούσαν.
Φρουροί που «αμέλησαν».
Πρωτόκολλα που «έσπασαν».
Και μετά;
Καμία θεσμική υστερία.
Καμία μαζική παραίτηση.
Καμία πραγματική κάθαρση.
Σαν να ανακουφίστηκε ένα ολόκληρο σύστημα.
Τα ονόματα που δεν έριξαν κανέναν
Στα έγγραφα, στις καταθέσεις, στα αρχεία πτήσεων και στις μαρτυρίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας εμφανίζονται ονόματα που δεν ανήκουν στο περιθώριο. Ανήκουν στην κορυφή.
- Γκισλέιν Μάξγουελ
Καταδικασμένη για τον ρόλο της στη στρατολόγηση και κακοποίηση ανηλίκων. Όχι «παρατρεχάμενη». Κεντρικός κρίκος. - Μπιλ Κλίντον
Αναφέρεται σε αρχεία πτήσεων και μαρτυρίες. Καμία ποινική καταδίκη. Πολλά αναπάντητα ερωτήματα. - Ντόναλντ Τραμπ
“Κοινωνικές” σχέσεις με τον Έπσταϊν, δημόσιες δηλώσεις του παρελθόντος, καταγγελίες που δεν έφτασαν ποτέ μέχρι τέλους. Το σκάνδαλο ξέσπασε. Και όμως: εκλέχθηκε. Και επανεξελέγη. - Πρίγκιπας Άντριου
Κατηγορήθηκε ευθέως από θύμα, κατέληξε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό, εξαφανίστηκε «αθόρυβα» από τη δημόσια ζωή. - Άλαν Ντέρσοβιτς
Αναφέρεται σε καταθέσεις, αρνήθηκε κάθε εμπλοκή, δεν καταδικάστηκε. Παραμένει σχολιαστής περί δικαίου και ηθικής.
Μπιλ Γκέιτς
Επίσης εμφανίζεται σε κοινωνικές συνατήσεις με τον Επστάιν. Ποιος ξέρει; Μπορεί να έπαιζαν καμιά παρτίδα σκάκι ή να σχεδίαζαν μαζί τα σχέδια για τα καινούργια “παράθυρα”. Όχι του λειτουργικού συστήματος.
Άνθρωποι που νομοθετούν,
που διδάσκουν,
που κηρύσσουν αξίες,
που κουνάνε το δάχτυλο.
Και ταυτόχρονα τα ονόματά τους συνδέονται —άμεσα ή έμμεσα— με έναν από τους πιο σκοτεινούς μηχανισμούς κακοποίησης ανηλίκων της σύγχρονης ιστορίας.
Η κακοποίηση ως «λεπτομέρεια»
Αν αυτά τα ονόματα ανήκαν σε απλούς πολίτες, η κοινωνία θα ζητούσε παραδειγματικές τιμωρίες.
Όταν όμως ανήκουν σε προέδρους, πρίγκιπες, δισεκατομμυριούχους και «θεματοφύλακες της ηθικής», τότε όλα γίνονται:
«Περίπλοκα».
«Γκρίζες ζώνες».
«Νομικά δύσκολα».
Τα θύματα εξαφανίζονται από το κάδρο.
Και η κοινωνία εκπαιδεύεται να κοιτάζει αλλού.
Και αυτό ήταν μόνο ό,τι διέρρευσε
Το πιο τρομακτικό στοιχείο της υπόθεσης Έπσταϊν δεν είναι όσα μάθαμε.
Είναι όσα δεν θα μάθουμε ποτέ.
Αν αυτό το δίκτυο αποκαλύφθηκε επειδή κάτι ξέφυγε, αν έσπασε μόνο από ατύχημα, τότε το ερώτημα δεν είναι ποιοι ήταν στη λίστα.
Το ερώτημα είναι:
πόσες λίστες υπάρχουν που δεν διέρρευσαν ποτέ;
Και πόσοι από αυτούς που σήμερα μιλούν για ηθική, νόμο και τάξη,
κοιμούνται ήσυχοι
επειδή δεν βρέθηκε το σφάλμα στο σύστημα. Δηλαδή κάποιος που τόλμησε να μιλήσει.
