Μια από τις πιο πολυσυζητημένες συγκρούσεις ανάμεσα στην αποικιακή διοίκηση και την τοπική αυτοδιοίκηση στην Κύπρο κορυφώθηκε στις 3 Ιουνίου 1950. Εκείνη την ημέρα, ο εκλεγείς με το ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ δήμαρχος Λεμεσού Κώστας Παρτασίδης, ο αντιδήμαρχος Γιώργος Χριστοφόρου και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου οδηγήθηκαν στη φυλακή, ύστερα από απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της αποικιακής περιόδου.
Αφορμή αποτέλεσε η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λεμεσού να μετονομάσει δύο δρόμους της πόλης. Η οδός που έφερε το όνομα του Βρετανού κυβερνήτη Σερ Χέρμπερτ Πάλμερ, ο οποίος είχε συνδεθεί με την αυστηρή αποικιακή διακυβέρνηση της περιόδου 1933-1939, μετονομάστηκε σε οδό 28ης Οκτωβρίου. Παράλληλα, η οδός Φιλίππου Μακεδόνα μετονομάστηκε σε οδό Τάκη Κυθραιώτη, προς τιμήν του Κύπριου που σκοτώθηκε από βρετανικά πυρά στη διάρκεια των κινητοποιήσεων για την αποστράτευση των Κυπρίων εθελοντών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η σύγκρουση με την αποικιακή διοίκηση κλιμακώθηκε όταν, τα μεσάνυχτα της 30ής Δεκεμβρίου 1949, η αστυνομία αντικατέστησε τις νέες πινακίδες με τις παλιές. Την επόμενη ημέρα, το Δημοτικό Συμβούλιο επανέφερε τις νέες ονομασίες, επιμένοντας στην απόφασή του.
Ο Κώστας Παρτασίδης συγκάλεσε σύσκεψη φορέων της πόλης και το Δημοτικό Συμβούλιο διαμήνυσε ότι δεν θα εφαρμόσει το κυβερνητικό διάταγμα για επαναφορά της ονομασίας Πάλμερ. Η υπόθεση οδηγήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο στις 3 Ιουνίου 1950. Εκεί, ο δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι υπερασπίστηκαν την απόφασή τους, υποστηρίζοντας ότι ανταποκρίνονταν στη βούληση των πολιτών και στο κλίμα της εποχής, κατά την οποία εντεινόταν ο αντιαποικιακός αγώνας στην Κύπρο.
Το Δικαστήριο επέβαλε φυλάκιση στον δήμαρχο, τον αντιδήμαρχο και τους δημοτικούς συμβούλους Χαράλαμπο Σολομωνίδη, Ισίδωρο Μαρκουλλή, Παντιά Κωνσταντινίδη και Όθωνα Οικονομίδη. Παράλληλα, η αποικιακή κυβέρνηση αντικατέστησε το εκλεγμένο Δημοτικό Συμβούλιο με διορισμένη επιτροπή.
Η απόφαση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη Λεμεσό και σε άλλες πόλεις. Έξω από το δικαστήριο συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες πολίτες, ενώ τις επόμενες ημέρες οργανώθηκαν κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις και εκστρατεία συλλογής υπογραφών. Σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής, οι υπογραφές υπέρ της αποφυλάκισης ξεπέρασαν τις 7.000.
Ο Κώστας Παρτασίδης και οι δημοτικοί σύμβουλοι παρέμειναν στη φυλακή για περίπου έναν μήνα. Η αποφυλάκισή τους συνοδεύτηκε από μεγάλη υποδοχή στη Λεμεσό.
Η υπόθεση αυτή αποτελεί μια χαρακτηριστική σελίδα της τοπικής και κυπριακής ιστορίας. Αντανακλά το κλίμα της αποικιακής περιόδου, τη σύγκρουση ανάμεσα στην τοπική αυτοδιοίκηση και τη βρετανική διοίκηση, αλλά και τον ρόλο που διαδραμάτισαν τότε τα δημοτικά συμβούλια ως χώροι πολιτικής έκφρασης και διεκδίκησης.
