Πόσο υπέροχος είναι ο ατέρμονος κύκλος του παράδοξου.
Π.χ. εκείνο το: «Αυτή η πρόταση είναι ψευδής».
Είναι; Αν είναι ψευδής, τότε η πρόταση είναι αληθής. Αν είναι αληθής, τότε είναι ψευδής.
Αυτό είναι ένα παράδοξο από το οποίο δεν μπορείς να βγεις από μέσα.
Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Ένα άλλο παράδοξο, από το οποίο βγαίνεις αλλά με μεγάλο τίμημα, είναι εκείνο όπου το κράτος ζητά από τον πολίτη να είναι νομοταγής, έχει ως μοχλό τήρησης της νομιμότητας τα σώματα ασφαλείας και ένα μέλος αυτών πάει και επιτίθεται σε έναν οδηγό βαν με κάμερα φωτοεπισήμανσης, επειδή δεν συμφωνεί με αυτό που κάνει. Δηλαδή νομιμοποιεί την αντανακλαστική αντίδραση στα συναισθήματα του ανθρώπου;
Αυτό ίσως να ακούγεται και λίγο πιο επικίνδυνο.
Κατέβηκε, λοιπόν, ο 36χρονος ειδικός αστυφύλακας, μαζί με ακόμη δύο άτομα, και επιτέθηκε με σπρέι στον οδηγό του βαν. Τον τραμπούκισαν, χτύπησαν το όχημά του προκαλώντας ζημιές και έφυγαν.
«Πού είναι η αστυνομία;» φαντάζομαι θα αναφώνησε ο έρμος ο οδηγός.
Έφυγε πριν να έρθει.
Νάτο το παράδοξο που λέγαμε:
Ξεκίνησε ο άνθρωπος, μετά την επίθεση που δέχτηκε, να πάει στο αστυνομικό τμήμα, να καταγγείλει σε κάποιον αστυνομικό υπηρεσίας έναν άλλον αστυνομικό, ώστε να επιληφθεί η αστυνομία για την επίθεση που πραγματοποίησε μέλος της.
Ποιο παράδοξο της ψευδούς πρότασης, του Θησέα ή του Ζήνωνα;
Εδώ είναι το καλό το παράδοξο:
Πώς να προφυλαχθείς από αστυνομικό ζητώντας τη βοήθεια της αστυνομίας.
Όχι, και να το ξεκαθαρίσουμε: δεν είναι ο κανόνας. Είναι η εξαιρετικά σπάνια εξαίρεση, αλλά ταυτόχρονα είναι ένα γεγονός που δημιουργεί σύγχυση στο μυαλό του πολίτη.
Η ίδια η αστυνομία, σε αντίστοιχες επιθέσεις σε οδηγούς βαν στο παρελθόν, έχει εκδώσει ανακοινώσεις, έχει στηλιτεύσει και προειδοποιήσει για παρόμοια φαινόμενα. Πώς να χωνέψει η κοινωνία ότι ένα μέλος της προχώρησε σε κάτι τέτοιο;
Πώς να δεχθεί το επιχείρημα ότι και ο αστυνομικός άνθρωπος είναι και ενίοτε βγαίνει εκτός εαυτού; Όχι. Από τον αστυνομικό απαιτώ, ως πολίτης, να μένει εντός εαυτού, διότι αυτή είναι η βασική του απαίτηση από μένα.
Όπως επίσης (σε δεύτερη ανάγνωση), ούτε το «εκτός εαυτού» δικαιολογείται από τα γεγονότα. Εκτός εαυτού είναι ένας άνθρωπος που αντιδρά αντανακλαστικά σε κάτι και δεν προλαβαίνει να το διαχειριστεί. Όταν σταματάς το όχημά σου, πλησιάζεις με σκοπό να μιλήσεις και κάνεις αυτά που έγιναν, χάνεις και αυτό το «κανονάκι». Και μαζί με αυτό, χάνεις και όλο το παιχνίδι.
Θα ήταν ευχής έργον να μην ξανακούσουμε για επίθεση σε οδηγό βαν. Άλλωστε, αυτό είναι σαφής επίθεση στο σαμάρι και όχι στον γάιδαρο.
ΑΛΛΑ, αν —ω μη γένοιτο— ξανακούσουμε, θα παρακολουθήσω με μεγάλο ενδιαφέρον την αντίδραση της αστυνομίας σε αυτό.
