Υπάρχουν δύο σημαντικά μηνύματα για το κινητό μας. Το ένα διαχρονική αξία και το άλλο εσχάτως εμφανιζόμενο.
Το ένα είναι από τη μάνα μας, το αφεντικό μας ή τον/την σύντροφό μας. «Πού είσαι, γιατί άργησες;». Αυτό έρχεται πάντα αμέσως.
Το άλλο είναι από το κράτος. Και αυτό έρχεται …κάποια στιγμή με τα πρώτα μπάνια.
Ανακοινώθηκε λοιπόν ότι το σύστημα προειδοποίησης των πολιτών μέσω μηνυμάτων – εκείνο που σε άλλες χώρες χτυπά ταυτόχρονα σε όλα τα κινητά όταν υπάρχει κίνδυνος – θα ολοκληρωθεί στην Κύπρο τον Ιούνιο.
Τον Ιούνιο.
Ο οποίος είναι ένας πολύ καλός μήνας θέλω να σημειώσω. Καλοκαίρι, θάλασσα, παγωτό, τουρίστες. Από την άλλη όχι ο μήνας που προτιμούσες να μάθεις ότι υπάρχει κίνδυνος. Ειδικά αν ο κίνδυνος απειλεί…σήμερα.
Αν δηλαδή, ω μη γένοιτο, γίνει κάτι τώρα θα προτιμούσα να το μάθω τώρα και όχι μετά θάνατο. Ειδικά αν ο θάνατος προκύψει επειδή ΔΕΝ ενημερώθηκα τώρα.
Δεν είναι ότι έχουμε έλλειμμα τεχνολογίας. Το κινητό που κρατάς στο χέρι σου μπορεί να μιλήσει με δορυφόρους, να σου δείξει πως ακριβώς θα φτάσεις σε κεντρική λεωφόρο στη Ζιμπάμπουε και μπορεί να σου παραγγείλει φαγητό στις τρεις τα ξημερώματα διότι πέρασες ένα spicy βράδυ και σε έχει πιάσει η σεξολιγούρα.
Αλλά για να υπάρξει η δυνατότητα να σου πει το κράτος ένα απλό «πρόσεχε», χρειαζόμαστε δουλειά τρεις μήνες.
Και εδώ που τα λέμε, η καθυστέρηση είναι κάπως το εθνικό μας superpower.
Ο σούπερμαν έχει την ατρωτοσύνη, ο Χαλκ εχει την πρασινοσύνη και η Κύπρος έχει το σύνδρομο της Ικαρίας. Πλαταίνουμε τον χρόνο και τον κάνουμε σαν τα ρολόγια του Νταλί.
Έργα που ξεκινούν με ενθουσιασμό και τελειώνουν όταν έχουν αλλάξει τρεις κυβερνήσεις.
Συστήματα που: Μπαίνουν σε λειτουργία. Πότε; Εμμ, σύντομα.
Ανακοινώσεις που έχουν πάντα μια ημερομηνία όχι λήξης αλλά παράτασης. Στο μέλλον.
Μόνο που καμιά φορά, υπάρχουν περιπτώσεις, που ο χρόνος είναι το μοναδικό πράγμα που δεν έχεις.
Στην πράξη βέβαια, αν συμβεί κάτι σοβαρό, έχουμε ήδη το δικό μας σύστημα προειδοποίησης. Δοκιμασμένο και αποτελεσματικό:
Λεγεται fb, Χ, Instagram και telegram. Άμα προσθέσεις και τον φίλο που ενημερώνεται πιο γρήγορα και από το Reuters και την μάνα σου που θα σε πάρει πανικόβλητη ΠΡΙΝ καν γίνει το κακό, τότε τι να τα κάνεις τα κρατικά sms;
Θα έχει ήδη χτυπήσει το πιο αξιόπιστο σύστημα ειδοποίησης του νησιού: η φήμη.
Δεν ζητάμε θαύματα.
Ούτε δορυφόρους εθνικής χρήσης.
Ούτε τεχνολογία από το μέλλον.
Μόνο ένα μήνυμα που να μπορεί να έρχεται… όταν το χρειαζόμαστε πραγματικά. Τώρα δηλαδή.
Όχι όταν τελειώσει και αυτό και για ακόμη μία φορά διαπιστώσουμε ότι ζήσαμε ΚΑΙ ΠΑΛΙ από τύχη.
