Ο Bora Markovic δεν είναι απλώς ένας ακόμη δημιουργός περιεχομένου στα social media. Για πολλούς χρήστες στην Κύπρο, είναι ο άνθρωπος που τους έδωσε την ευκαιρία να ξανά-γνωρίσουν τον τόπο τους.
Όχι μέσα από τουριστικά καρτ ποστάλ, αλλά μέσα από καταρράκτες, φαράγγια, μονοπάτια, ξεχασμένα γεφύρια, σπηλιές, παραλίες και βουνοπλαγιές τα οποία περπάτησε σπιθαμή προς σπιθαμή και συχνά μοιάζουν να ανήκουν σε άλλη χώρα.
Από τη Σερβία στην Κύπρο
Γεννημένος στη Σερβία, ο Markovic ήρθε στην Κύπρο με την οικογένειά του τη δεκαετία του ’90, την περίοδο της γιουγκοσλαβικής κρίσης.
Φοίτησε σε κυπριακά δημόσια σχολεία, σπούδασε Applied Multimedia στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και, μέσα από τη φωτογραφία και το βίντεο, βρήκε τον δικό του τρόπο να επικοινωνεί με τη φύση και να επικοινωνεί την φύση.
Μετά την πρώτη καραντίνα, το 2020, άρχισε να δημιουργεί συστηματικά βίντεο για τη φυσική Κύπρο, καταγράφοντας όχι μόνο τα γνωστά σημεία, αλλά και τις λιγότερο προβεβλημένες γωνιές του νησιού.
Η Κύπρος αλλιώς, μέσα από τον φακό του
Στα social media εμφανίζεται ως Bora Markovic Photography και έχει χτίσει ένα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο προφίλ, με δεκάδες χιλιάδες ακόλουθους.
Η δουλειά του έχει απασχολήσει κυπριακά ΜΜΕ, ενώ το 2026 εντάχθηκε στην τηλεοπτική εκπομπή Roaming Cyprus του ΣΙΓΜΑ, παρουσιάζοντας εναλλακτικές εικόνες από απρόβλεπτα σημεία της Κύπρου.
Την ίδια χρονιά συμμετείχε και στο Green Agenda Cyprus Summit, με παρουσίαση για την ανάγκη να ξαναδούμε την ψυχή της Κύπρου μέσα από το τοπίο, το φως και τις κρυμμένες της διαδρομές.
Πίσω από τις εικόνες, υπάρχει μια πιο δύσκολη προσωπική ιστορία
Πίσω όμως από τις εικόνες που κάνουν πολλούς συμπατριώτες μας να γράφουν σχόλια του τύπου: «μα είναι όντως στην Κύπρος αυτό;», υπάρχει μια πιο δύσκολη προσωπική ιστορία.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε δημόσια και με όσα μετέδωσε το SigmaLive, ο Markovic ζει σχεδόν 30 χρόνια στην Κύπρο, εργάζεται νόμιμα και θεωρεί το νησί πραγματικό του σπίτι, όμως δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει κυπριακή υπηκοότητα.
Το πρόβλημα, όπως εξήγησε, συνδέεται με παλαιές διαδικαστικές εκκρεμότητες και κενά στον μεταναστευτικό φάκελο της οικογένειάς του από τη δεκαετία του 1990.
Περισσότερο από μια ιστορία γραφειοκρατίας
Η περίπτωσή του δεν είναι απλώς μια ιστορία γραφειοκρατίας. Είναι και ένα ερώτημα για το πώς μια χώρα αναγνωρίζει ανθρώπους που μεγάλωσαν μέσα στην κοινωνία της, εργάζονται σε αυτήν, πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους και, στην προκειμένη περίπτωση, την προβάλλουν καθημερινά σε χιλιάδες ανθρώπους.
Ο ίδιος, όπως αναφέρουν τα δημοσιεύματα, δεν ζητά παράκαμψη της νομοθεσίας. Ζητά ουσιαστικά να εξεταστεί μια ζωή που χτίστηκε εδώ.
Τα «χρυσά» διαβατήρια και το “αόρατο” διαβατήριο του Bora
Η περίπτωση του Bora Markovic αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος αν τη δει κανείς δίπλα σε όσα η ίδια η Κύπρος έζησε τα προηγούμενα χρόνια με τις πολιτογραφήσεις επενδυτών. Άνθρωποι με μεγάλα πορτοφόλια, των οποίων η σχέση με τον τόπο περιοριζόταν συχνά σε μια ακριβή αγορά ή σε μια επενδυτική συναλλαγή, είδαν τις διαδικασίες να ανοίγουν μπροστά τους με εντυπωσιακή ευκολία.
Την ίδια στιγμή, ένας άνθρωπος που μεγάλωσε εδώ, εργάζεται εδώ, μιλά καθημερινά για την Κύπρο, την προβάλλει, την περπατά, την κινηματογραφεί και την τιμά με τρόπο που πολλές φορές δεν το κάνουν ούτε οι ίδιοι οι Κύπριοι, εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπος με πόρτες κλειστές.
Και αυτό είναι το πιο ενοχλητικό ερώτημα: τελικά, τι μετρά περισσότερο για να θεωρηθεί κάποιος κομμάτι αυτού του τόπου; Η ζωή που έχτισε εδώ ή το μέγεθος του πορτοφολιού του;
Μια ζωή που χτίστηκε εδώ
Εκεί βρίσκεται και η δύναμη της ιστορίας του: ένας άνθρωπος που δείχνει στους Κύπριους την Κύπρο που συχνά ξεχνούν, εξακολουθεί να περιμένει από την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία να τον αναγνωρίσει ως κομμάτι της.
======
Εδώ το βίντεο που εξηγεί την κατάσταση με τον μοναδικό δικό του τρόπο
Credits φωτογραφιών: Οι φωτογραφίες προέρχονται από δημόσιες αναρτήσεις και δημοσιεύματα των SigmaLive, Must και City of SigmaLive, με αναφορά στο έργο του Bora Markovic / Bora Markovic Photography.
