Πως είναι να είσαι διπλωμάτης και μάλιστα έμπειρος, όπως ο πρόεδρος της χώρας μας;
Είναι τέτοιες οι επικοινωνιακές δεξιότητες του, που σε δυσκολεύουν να καταλήξεις σ’ ένα συμπέρασμα. Επί τούτου, χίλια μπράβο του.
Αποφεύγω να σχολιάσω περί των διπλωματικών και συζητήσεων επί των σοβαρών θεμάτων που αφορούν την γεωπολιτική και την θέση της Κύπρου στη διεθνή σκακιέρα.
Ούτε και πως ασκείται η εξουσία στα εσωτερικά της χώρας, υπό την κυβέρνηση του.
Εστιάζοντας, πάντως, στην φίλαθλη ιδιότητα του, ο Χριστοδουλίδης σου δίνει την εντύπωση ότι μπορεί να είναι παντού και πάντα, χωρίς να καταλάβεις τι εκπροσωπεί.
Όπως τότε που πρώτο- εμφανίστηκε ως ένθερμος οπαδός της Πάφου, φορώντας την φανέλα της στον τελικό κόντρα στην Ομόνοια και την επόμενη σεζόν, όταν η Πάφος κοντραρίστηκε με τον Απόλλωνα, υιοθέτησε την ιδιότητα του προέδρου της χώρας, αγνοώντας αυτή του φανατικού οπαδού.
Χθες στο «Σπύρος Κυπριανού», παρευρέθηκε ως πρόεδρος μιας χώρας που φιλοξενεί στα εδάφη της, την ομάδα μιας άλλης χώρας που κατηγορείται μεταξύ άλλων για γενοκτονία.
Παράλληλα τιμήθηκε ως παράγοντας που η συμβολή του έπαιξε σημαντικό ρόλο για να παραχωρηθεί το γήπεδο στη Μακάμπι, ενώ η παρουσία του στο γήπεδο, συνδέθηκε άμεσα και με την οπαδική του ταυτότητα καθότι ο ίδιος δήλωσε «περήφανος γαύρος».
Δεν ξέρεις τι να του προσάψεις. Ένα συνονθύλευμα ιδιοτήτων και καθηκόντων που σε δυσκολεύει, να καταλάβεις τι και πως το διαχειρίζεται.
Έναντι τέτοιων προσωπικοτήτων όπως ο Χριστοδουλίδης, δεν έχει κανένα νόημα, μήτε η νίκη, μήτε η ήττα σ’ ένα αγώνα.
Και κερδίσαμε ως γαύροι και χάσαμε ως οικοδεσπότες. Χάσαμε- κερδίσαμε, πρόεδρε!!!

