Σοβαρά ερωτήματα για τον χειρισμό της υπόθεσης του 14χρονου Στυλιανού Κωνσταντίνου, που έχασε τη ζωή του το 2019, αναδείχθηκαν κατά τη σημερινή διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας.
Καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ποινικός ανακριτής Ανδρέας Ανδρέου απάντησε μονολεκτικά «όχι» στο ερώτημα αν λήφθηκαν οποιαδήποτε προστατευτικά μέτρα για τον ανήλικο, προκαλώντας αίσθηση.
Φάκελοι που «μιλούν» για χρόνια γνώσης
Κατά τη διαδικασία, η κατηγορούσα Αρχή, με εκπρόσωπο την Ελένη Κωνσταντίνου, παρουσίασε σειρά εγγράφων και φακέλων των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας (ΥΚΕ), οι οποίοι κατατέθηκαν ως τεκμήρια.
Οι φάκελοι αυτοί περιλάμβαναν:
- αιτήσεις για προστατευτικά διατάγματα σε περιπτώσεις οικογενειακής βίας
- καταγραφές περιστατικών που αφορούσαν την οικογένεια του παιδιού
- στοιχεία από τον φάκελο «πρώιμης εργασίας και στήριξης»
Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, οι καταχωρήσεις αυτές αποτέλεσαν τον βασικό πυρήνα της ποινικής διερεύνησης.
Βία και παραμέληση από πολύ μικρή ηλικία
Από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, προκύπτει ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν γνώση για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας εις βάρος του παιδιού.
Παράλληλα, καταγράφηκαν ενδείξεις παραμέλησης ήδη από την προσχολική ηλικία, που αφορούσαν:
- την προσωπική φροντίδα του παιδιού
- τη διατροφή του
- τη γενικότερη εικόνα εγκατάλειψης
Ένα παιδί απομονωμένο και ευάλωτο
Οι καταγραφές σκιαγραφούν την εικόνα ενός παιδιού κοινωνικά απομονωμένου, χωρίς φίλους και επαφές με συνομηλίκους.
Όπως ακούστηκε στο Δικαστήριο:
- εργαζόταν από μικρή ηλικία
- εξέφραζε επιθυμία να έχει διαφορετική μητέρα
- παρουσίαζε συμπεριφορές που θεωρήθηκαν «μίμηση» του οικογενειακού περιβάλλοντος
Καταδίκη πατέρα και απόπειρα αυτοκτονίας χωρίς επαρκή αντίδραση
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε σε δύο κρίσιμα γεγονότα:
- την καταδίκη του πατέρα το 2014 για βία εις βάρος του παιδιού
- την απόπειρα αυτοκτονίας του ανήλικου στις 11 Μαΐου 2019
Παρά το γεγονός ότι οι ΥΚΕ είχαν ενημερωθεί, σύμφωνα με την κατάθεση, δεν λήφθηκαν άμεσα και ουσιαστικά μέτρα προστασίας.
Όπως επισημάνθηκε, ακόμη και η ψυχολογική στήριξη δεν προχώρησε, με την αιτιολογία ότι το παιδί δεν επιθυμούσε να συμμετάσχει — παρότι υπήρχε η δυνατότητα παρέμβασης χωρίς τη συγκατάθεσή του.
Το κρίσιμο ερώτημα και η απάντηση που προκαλεί
Η διαδικασία κορυφώθηκε όταν τέθηκε ευθέως το ερώτημα αν λήφθηκαν προστατευτικά μέτρα για τον 14χρονο.
Η απάντηση του ποινικού ανακριτή ήταν σαφής και λιτή:
«Όχι».
