Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Αν τελικά ισχύει ότι χρειάστηκαν τρεις τηλεφωνικές παρεμβάσεις του Τραμπ για την ποινή του Μπαλογκάν, τότε αποδεικνύεται απλά ότι ο Ινφαντίνο είναι σκληρό καρύδι και δεν υποκύπτει με δύο τηλεφωνήματα.
Συγνώμη αλλά δεν έχω κάτι άλλο να επευφημήσω σ αυτή την ιστορία.
Πέσαμε, λοιπόν, από τα σύννεφα με τα όσα μάθαμε από το ρεπορτάζ για την παρέμβαση του Δονάλδου της καρδιάς μας στον Ινφαντίνο, σε σχέση με την αποβολή του Μπαλογκάν.
Πρωτοφανή πράγματα. Διότι ο Τραμπ, ως γνωστόν, δεν μας έχει συνηθίσει σε παρεμβάσεις επιρροής και αλλοίωσης διαδικασιών. Συνήθως, όταν κάτι δεν του αρέσει, παίρνει τηλέφωνο τα στρατά και βομβαρδίζει ή απαγάγει ή απειλεί με εισβολές.
Σύμφωνα, λοιπόν, με το ρεπορτάζ, δεν πήρε μία, δεν πήρε δύο, αλλά τρεις φορές τον ισχυρό άντρα της FIFA. Τον ίδιο Ινφαντίνο που προ καιρού του απένειμε και βραβείο ειρήνης, σαν άλλη ακαδημία, αφού η actual ακαδημία δεν του έδινε το δικό της βραβείο Ειρήνης. Δεν μας φτάνουν όλα τα άλλα, έχουμε και τους Νορβηγούς να μας κάνουν ιστορίες!
Και τι ζήτησε; Να ακυρωθεί ουσιαστικά η τιμωρία για την κόκκινη κάρτα του Μπαλογκάν. Γιατί; Επειδή έτσι. Επειδή είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω.
Η ποινή, τελικά, αναβλήθηκε με 12μηνη αναστολή. Λες και μιλάμε για κατάδικο στο Αλκατράζ για φοροδιαφυγή και όχι για ποδοσφαιριστή που αποβλήθηκε σε αγώνα. Δικαίως.
Και δεν έφτανε η τριπλή τηλεφωνική παρέμβαση. Ο Τραμπ είχε και το γνώριμο, ατέλειωτο θράσος να κάνει μετά ανάρτηση, δηλώνοντας την ικανοποίησή του επειδή η ομοσπονδία (αυτοβούλως και από μονάχη της) «έκανε το σωστό» και διόρθωσε ένα «εξόφθαλμο λάθος».
Αυτά.
Από τον Τραμπ δεν είχαμε και δεν έχουμε την παραμικρή απαίτηση. Ο άνθρωπος θέλει να κερδίζει αυτό που θέλει. Είτε με το καλό είτε με το κακό. Είτε έτσι είτε αλλιώς. Είτε με τη συγκατάθεση του άλλου είτε και χωρίς αυτή.
Ούτε από τον Ινφαντίνο περιμέναμε πολλά. Ο τύπος μοιάζει να έχει μετατραπεί σε γιουσουφάκι του Δονάλδου, εξαντλώντας κάθε σταγόνα σάλιου που διαθέτει για να παραμένει επιδέξιος στη γλώσσα ευνοούμενος.
Εκείνος από τον οποίο θα είχε ενδιαφέρον να δούμε μια αντίδραση αξιοπρέπειας είναι ο ίδιος ο Μπαλογκάν. Αν θέλει να σώσει κάτι από την αξιοπιστία του θεσμού, της ομάδας του (η οποία παρεμπιπτόντως δεν είναι απαραίτητο ότι ασπάζεται τις τακτικές “αποφασίζω και διατάζω του Τραμπ) και κυρίως τη δική του αξιοπρέπεια, ας θέσει ο ίδιος τον εαυτό του εκτός.
Να αποδείξει με μία απλή κίνηση επανάστασης ότι πράγματι οι κανόνες ισχύουν για όλους.
Αλλιώς: Και με τη βούλα το πιο ξεφτίλα Μουντιάλ όλων των εποχών.
