Γράφει ο Νίκος Κατσαρός
Ο Τζάνι Ινφαντίνο μας αποκάλυψε εμμέσως ότι το Μουντιάλ του ανήκει. Το κληρονόμησα από τον παππού μου με την συγκατάθεση του πλανητάρχη και ότι θέλω θα το κάνω.
Θέλει να δημιουργήσει λέει τη FIFA Forward Enterprise, μια εταιρεία αποτιμώμενη στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια, στην οποία θα συγκεντρωθούν τα τηλεοπτικά δικαιώματα, οι χορηγίες, τα εισιτήρια, οι άδειες και συνολικά η εμπορική λειτουργία των διοργανώσεων της FIFA. Και γιατί θα το κάνει αυτό; Για να τα πουλήσει. Που και πόσο;
Έως και το 20% θα πωληθεί σε ιδιώτες, με βασικό επενδυτή την Thrive Capital του Τζόσουα Κούσνερ.
Και επειδή το σχέδιο χρειάζεται την έγκριση των 211 ομοσπονδιών, ο Ινφαντίνο έβαλε στο τραπέζι και το Τραμπικού είδους …επιχείρημά.
Αν εγκρίνουν την πώληση, ενεργοποιείται πακέτο χρηματοδότησης 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων και κάθε ομοσπονδία μπορεί να λάβει έως 40 εκατομμύρια στον κύκλο 2027-2030. Αν το σχέδιο απορριφθεί, μένει το πολύ μικρότερο, ήδη προγραμματισμένο πακέτο των 2,7 δισεκατομμυρίων — περίπου 10 εκατομμύρια ανά ομοσπονδία. Το έκτακτο ποσό θα δοθεί ΜΟΝΟ σε όσους συμμετάσχουν και αποφασίσουν έως τις 19 Σεπτεμβρίου.
Αυτό όπως εύκολα καταλαβαίνουμε δεν είναι διαβούλευση. Είναι οικονομικός εκβιασμός με γραβάτα: «ή εγκρίνετε την πώληση ή σας κόβω τα χρήματα».
Η ίδια μαφιόζικη λογική που χρησιμοποιεί ο Τραμπ με τους δασμούς: συμφωνείς, ανταμείβεσαι· αντιστέκεσαι, πληρώνεις.
Ποιος είναι τώρα ο Τζόσουα Κούσνερ;
Κοίτα να δεις σύμπτωση! Πρόκειται για τον αδελφό του Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρού και πρώην στενού συμβούλου του Τραμπ. Το οποίο δεν αποδεικνύει τίποτα αλλά ενεργοποιεί τον προαιώνιο ερώτημα: Τι κάνει νιάου νιάου στην ταράτσα.
Στο επίκεντρο ή και παραδίπλα απ’ όλο αυτό το κλοουνικό πανηγύρι βρίσκεται η σχεδόν «yes, master» σχέση Ινφαντίνο–Τραμπ. Ο πρόεδρος της FIFA επινόησε και απένειμε στον Τραμπ το πρώτο Βραβείο Ειρήνης της FIFA. Όταν ο Τραμπ τηλεφώνησε για την κόκκινη κάρτα του Φόλαριν Μπαλογκούν, η FIFA ως άλλος Κόπερφιλντ εξαφάνισε την κάρτα και την τιμωρία. Και τώρα δημοσιεύματα θέλουν τον Τραμπ να προωθεί τον Ινφαντίνο για Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ.
Πέσαμε απ τα σύννεφα αν και αναρωτιόμαστε για ποιον λόγο βρεθήκαμε εξ αρχής εκεί πάνω.
Ο Ινφαντίνο συμπεριφέρεται λες το Μουντιάλ να είναι οικογενειακή του περιουσία: πουλά ένα κομμάτι, μοιράζει χρήματα για να εξασφαλίσει συγκατάθεση και διαπραγματεύεται με την οικογένεια του ισχυρού φίλου του.
Δεν νιώθουν καν την ανάγκη να είναι διακριτικοί.
Το αλισβερίσι γίνεται δημόσια, με το θράσος ανθρώπων που πιστεύουν ότι κανείς δεν καταλαβαίνει τι βλέπει ή και να καταλαβαίνει στα …φρύδια τους.
