Αποκαλυπτικός ήταν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του στους EuroInsiders. Ο ισχυρός άνδρας της ΚΑΕ Παναθηναϊκός έκανε τον απολογισμό των τελευταίων ετών και αναφέρθηκε στους τραυματισμούς, την επένδυση στο ΟΑΚΑ, τη σειρά με τη Βαλένθια και τον δύσκολο αποχωρισμό με τον Εργκίν Αταμάν.
Παράλληλα, μίλησε για την επιρροή του στις μεταγραφές, τον Όφερ Γιανάι, την αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό, τις σχέσεις του με τους αδελφούς Αγγελόπουλους και τον Βαγγέλη Μαρινάκη, ενώ τοποθετήθηκε για τον Βαγγέλη Λιόλιο και τη διαιτησία. Ακόμη, αποκάλυψε τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας του και παρουσίασε τις σκέψεις του για το μέλλον του στον Παναθηναϊκό…
«Όπως θυμάστε, ήταν ένα μεγάλο στοίχημα να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τη νοοτροπία του Παναθηναϊκού, να φέρουμε ξανά κοντά μας τον κόσμο και να έχει η ομάδα καλά αποτελέσματα.
Την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε, μόλις είχαμε κατακτήσει το ευρωπαϊκό. Εκείνη τη χρονιά πήραμε και το πρωτάθλημα. Την επόμενη σεζόν πήγαμε στο Final Four του Άμπου Ντάμπι. Δυστυχώς, ένα παιχνίδι δεν εξελίχθηκε καλά και δεν καταφέραμε να προκριθούμε στον τελικό.
Την περασμένη χρονιά, παρότι είχαμε μεγάλες προσδοκίες, συνέβησαν πολλά άτυχα γεγονότα. Είχαμε τραυματισμούς σε κομβικούς παίκτες, στα μέσα της σεζόν με τον Ναν και προς το τέλος της με τον Κώστα.
Ο Κώστας είναι η καρδιά και το μυαλό της ομάδας στις κρίσιμες στιγμές. Δεν είχαμε ποτέ τη δυνατότητα να δούμε ολόκληρη την ομάδα να προετοιμάζεται και να αγωνίζεται μαζί. Επομένως, δεν γνωρίζουμε ποιες ήταν πραγματικά οι δυνατότητές της».
«Η απόκτηση του δικού μας γηπέδου είναι τεράστια επιτυχία»
«Δεν θεωρώ ότι η περασμένη σεζόν ήταν αποτυχημένη. Πιστεύω ότι ήταν επιτυχημένη, διότι, πρώτα απ’ όλα, έχουμε το καλύτερο γήπεδο στην Ευρώπη. Ο Παναθηναϊκός δεν διέθετε ποτέ ένα δικό του γήπεδο, το οποίο να ανήκει στον σύλλογο. Πλέον το έχουμε και μπορέσαμε να επενδύσουμε δεκάδες εκατομμύρια σε αυτή την αρένα.
Το γεγονός ότι αποκτήσαμε για πρώτη φορά το δικό μας σπίτι αποτελεί μια πολύ μεγάλη επιτυχία. Βλέπουμε οικογένειες και κόσμο να έρχονται στο γήπεδο, τα εισιτήρια διαρκείας να εξαντλούνται μέσα σε δευτερόλεπτα και ολόκληρη την Ελλάδα να αναζητά ένα εισιτήριο. Όλα αυτά σημαίνουν ότι πιθανότατα κάτι κάνεις σωστά.
Από αγωνιστικής πλευράς περίμενα κάτι καλύτερο. Ασφαλώς θα ήθελα να δω τον Παναθηναϊκό στο Final Four, ειδικά από τη στιγμή που αυτό διεξαγόταν στο γήπεδό μας. Δεν συνέβη. Η ζωή συνεχίζεται. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους αλλάξαμε ταχύτητα φέτος».
Το σχόλιο για τη σειρά με τη Βαλένθια
«Δεν θα τη χαρακτήριζα “τρελή”. Θα χρησιμοποιούσα μια χειρότερη λέξη, αλλά βρισκόμαστε μπροστά στην κάμερα και δεν πρόκειται να το κάνω. Ποτέ δεν ξέρεις, διότι πιθανότατα θα χρειαστεί να επιστρέψω στα δικαστήρια εάν πω κάτι.
Υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν να αναπνεύσω λάθος, προκειμένου να με στείλουν στα δικαστήρια και να μου επιβληθεί πρόστιμο».
«Εάν ο Αταμάν είχε τη στήριξη όλων, ίσως τα αποτελέσματα να ήταν διαφορετικά»
«Δεν πιστεύω ότι ήταν μια χρονιά από την οποία μάθαμε κάτι. Ένα από τα πράγματα που δεν μου άρεσαν ήταν πως το προπονητικό μας επιτελείο δεν είχε από όλους τη στήριξη κατά 100% σε ολόκληρη τη διάρκεια της σεζόν.
Υπάρχουν νίκες και ήττες. Πότε σε χρειάζεται περισσότερο η ομάδα; Στις ήττες, ασφαλώς. Τότε είναι που χρειάζεται τη στήριξή σου.
Όλοι με ρωτούσαν γιατί στήριζα τόσο πολύ τον Εργκίν. Πρώτα απ’ όλα, επειδή είναι ένας εξαιρετικός επαγγελματίας. Μου έφερε το ευρωπαϊκό τρόπαιο. Πιστεύω ότι, εάν είχε την πλήρη στήριξη όλων, τα αποτελέσματα ίσως να ήταν διαφορετικά».
«Τον Εργκίν τον αγαπώ και θα τον αγαπώ για πάντα»
«Τον Εργκίν τον αγάπησα, τον αγαπώ και θα τον αγαπώ για πάντα. Πιστεύω ότι αποτελεί το alter ego μου στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Έχουμε τις ίδιες πεποιθήσεις, τον ίδιο χαρακτήρα και την ίδια ψυχοσύνθεση.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν υπήρχαν άνθρωποι που θεωρούσαν ότι ίσως έπρεπε να είχα προχωρήσει νωρίτερα σε μια αλλαγή. Δεν υπήρχε περίπτωση να το κάνω.
Η ημέρα που έπρεπε να συναντήσω τον Εργκίν και να του ανακοινώσω την απόφαση ήταν μία από τις δυσκολότερες στιγμές της ενασχόλησής μου με το μπάσκετ. Πρώτα απ’ όλα, επειδή τον βλέπω ως φίλο.
Στο τέλος της ημέρας πήρα την απόφαση που θεωρούσα καλύτερη από επιχειρηματικής πλευράς. Ήταν, όμως, μια πάρα πολύ δύσκολη απόφαση. Πιστεύω πραγματικά ότι είχε πολύ μικρότερη ευθύνη για το αποτέλεσμα της χρονιάς από αυτή που του αποδίδει ο κόσμος.
Ο Εργκίν δέθηκε πάρα πολύ με τον σύλλογο. Δέθηκε με τον κόσμο, με εμένα και με όλους μέσα στα αποδυτήρια».
Για τη διαχείριση των αστέρων
«Ο Ίβκοβιτς ήταν ένας από τους σπουδαιότερους προπονητές όλων των εποχών. Δεν ήταν, όμως, ένας προπονητής που μπορούσε να καθοδηγήσει μια ομάδα γεμάτη αστέρες. Μπορούσε να πάρει νεαρούς παίκτες και να τους οδηγήσει στην κορυφή. Αυτό ήταν το ταλέντο του.
Υπάρχουν άλλοι προπονητές, όπως ο Εργκίν Αταμάν και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Εντάξει, ο Ζέλικο μπορεί να κάνει τα πάντα. Αυτοί οι προπονητές μπορούν να αναλάβουν μια ομάδα γεμάτη αστέρες, να πάρουν το καλύτερο από εκείνους και να παρουσιάσουν το καλύτερο μπάσκετ. Το ίδιο συνέβαινε στο παρελθόν και με τον Πίνι Γκέρσον».
«Δεν επιλέγω εγώ τους παίκτες»
«Δεν επιλέγω εγώ τους παίκτες. Από το 2012, όταν ανέλαβα, ο μοναδικός παίκτης που έχω επιβάλει ήταν ο Τζέισον Καπόνο, το 2013. Ποτέ ξανά δεν έχω εμπλακεί στην απόκτηση κάποιου παίκτη.
Κάθε χρόνο υπάρχει ένα συγκεκριμένο μπάτζετ και εναπόκειται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια του προπονητή το πώς θα το αξιοποιήσει.
Δεν γνωρίζω από μπάσκετ. Δεν ξέρω τους όρους “pick and pop”, “pick and out” ή “pick and roll”. Αυτό που ξέρω είναι τα τρίποντα. Αυτά μου αρέσουν! Ο Αλβέρτης είναι για εμένα ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών».
Για τον Όφερ Γιανάι πρόσθεσε:
«Μου αρέσει πάρα πολύ. Είναι ένας καταπληκτικός χαρακτήρας. Ο καθένας ακολουθεί τη δική του τακτική. Η Χάποελ είναι μια νέα ομάδα και όλοι αποκτούν εμπειρίες. Ίσως στο μέλλον αλλάξει τρόπο σκέψης, ίσως και όχι. Μόνο τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους».
«Δεν μπορώ να βάλω στην ίδια πρόταση Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό»
«Πιστεύω ότι η αντιπαλότητα είναι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον ίδιο τον Ολυμπιακό. Δεν μπορώ να τοποθετήσω στην ίδια πρόταση τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό.
Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικούς συλλόγους ως προς τη δυναμική, το μέγεθος, τις αρχές και τα πάντα. Σας μίλησα προηγουμένως για το δέντρο που δεν έχει ελιές και εκείνο που έχει. Ποιο θα προσπαθήσουν να χτυπήσουν; Εκείνο που έχει τις ελιές και αυτό είναι ο Παναθηναϊκός.
Αυτή η αντιπαλότητα προέρχεται από το ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει αντιπαλότητα στο μπάσκετ. Σέβομαι πολύ τους φιλάθλους του Ολυμπιακού, όπως σέβομαι εκείνους κάθε συλλόγου. Δεν μπορώ, όμως, να δεχθώ ότι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός βρίσκονται στην ίδια συζήτηση όσον αφορά το μπάσκετ. Νομίζω ότι εμείς έχουμε 44 τίτλους και εκείνοι 21».
Οι αναφορές στους αδελφούς Αγγελόπουλους
«Έχω πει χιλιάδες φορές ότι επιθυμώ να υπάρξει ειρήνη. Προσπάθησα να το αντιμετωπίσω και με χιούμορ, προτείνοντας να παίξουμε ένα μονό και να προσφέρουμε τα χρήματα σε ένα ορφανοτροφείο.
Έφτιαξα κασκόλ που ήταν μισά του Παναθηναϊκού και μισά του Ολυμπιακού, γράφοντας στην πίσω πλευρά “όχι στη βία”. Τους τηλεφώνησα και τους ρώτησα εάν θα ήθελαν να πάω στο γήπεδο, να φέρω μερικά από αυτά και να καθίσουμε μαζί. Η απάντηση ήταν ότι η ομάδα, ο κόσμος και ο οργανισμός τους δεν ήταν έτοιμοι να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο.
Σε προσωπικό επίπεδο, τους έστελνα σαμπάνιες στις ονομαστικές εορτές, κάθε Χριστούγεννα και όταν γεννήθηκαν τα παιδιά τους. Έμαθα ότι έβγαζαν έξω τα φυτά που τους έστελνα, επειδή πίστευαν ότι είχα τοποθετήσει μέσα μικρόφωνα. Δεν υπάρχει διάθεση από την άλλη πλευρά.
Έχω δηλώσει πολλές φορές ότι είμαι έτοιμος να καθίσω στο ίδιο τραπέζι. Τη μία φορά, όμως, που κάθισα μαζί τους, δέχθηκα σωματική επίθεση από τον έναν εκ των δύο. Αυτό συνέβη πριν από μερικά χρόνια, στο γραφείο του υφυπουργού Αθλητισμού».
«Υποστηρίζει τη λάθος ομάδα ο Μαρινάκης»
«Ζούσαμε και φοιτούσαμε στην ίδια πόλη. Είχαμε σεβασμό ο ένας για τον άλλο, αλλά δυστυχώς βρίσκεται στη λάθος ομάδα, υποστηρίζει τη λάθος ομάδα».
«Ο Μπερτομέου είναι γατάκι μπροστά στον Λιόλιο»
«Στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη διαφθορά στον χώρο της διαιτησίας και στην ομοσπονδία, η οποία έχει την εποπτεία της διαιτησίας.
Ελπίζω να υπάρξει αλλαγή, γιατί αυτό είναι χειρότερο από τον Τζόρντι. Ο Τζόρντι είναι γατάκι μπροστά σε αυτόν τον τύπο. Κυκλοφόρησαν SMS που λένε: “Κοίτα, το Σάββατο θέλω αυτόν τον διαιτητή”. Περιμένετε να δείτε τι θα γίνει τις επόμενες ημέρες».
Η περιπέτεια με την υγεία του
«Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν και άλλοι που δεν πιστεύουν. Εγώ πιστεύω σε ό,τι αφορά την ενέργεια που κουβαλά αυτός ο τόπος. Υπάρχουν περιοχές στην Ελλάδα, όπως οι Δελφοί, το Σούνιο και η Δήλος, όπου η ενέργεια είναι διαφορετική. Εγώ το νιώθω.
Από την πρώτη στιγμή που περνάω το Λαύριο και κατεβαίνω προς το Σούνιο, νιώθω τον εαυτό μου διαφορετικό.
Το 2020 είχα πολλαπλά εμφράγματα, πήγα και ήρθα τέσσερις φορές. Ήρθα εδώ, πέρασα τρία χρόνια, άλλαξα τελείως ως άνθρωπος και ως χαρακτήρας και είδα τη ζωή αλλιώς. Νομίζω ότι φταίει η ενέργεια».
«Ποτέ δεν είπα ότι θα είμαι για πάντα στον Παναθηναϊκό»
«Αγαπώ τον Παναθηναϊκό, ας αρχίσουμε από αυτό. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η λέξη “Παναθηναϊκός” ακουγόταν κάθε δέκα λεπτά.
Καθαρά επαγγελματικά, όπως έχω πει και στο παρελθόν, δεν ήταν κάτι στο οποίο θα ήθελα να εμπλακώ. Πίσω στο 2012 έψαξα μέχρι και στη Νιγηρία για να βρω αγοραστή. Ο πατέρας μου, όμως, μου ζήτησε: “Μην το κάνεις αυτό σε εμένα, αυτή είναι η κληρονομιά μου”. Τη συνεχίζω και κάνω, πιστεύω, το καλύτερο που μπορώ. Νομίζω ότι ξεπέρασα το επίπεδο που θα περίμενε.
Ποτέ δεν είπα ότι θα βρίσκομαι εδώ για πάντα. Αισθάνομαι, όμως, μια υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους με τους οποίους εργάζομαι. Έχω την ευθύνη απέναντι σε τρία ή τέσσερα εκατομμύρια φίλους του Παναθηναϊκού, που ένα πρωί θα ξυπνήσουν με χαμόγελο και κάποιο άλλο χωρίς. Τους σκέφτομαι πολύ.
Το επαγγελματικό μπάσκετ αλλάζει. Η αποτίμηση του Παναθηναϊκού πριν από μία δεκαετία ήταν μερικές δεκάδες εκατομμύρια και τώρα ίσως βρίσκεται στο μισό δισεκατομμύριο. Κάτι με κρατάει εδώ, κάτι με κάνει να σκέφτομαι την εμπλοκή μου στο μέλλον.
Σίγουρα δεν θα μεταφέρω στα παιδιά μου την υποχρέωση που είχα εγώ το 2012. Εύχομαι στον Θεό να είναι υγιή και, εάν έχουν την οικονομική δυνατότητα, ας εμπλακούν. Είμαι με το ένα πόδι μέσα και με το άλλο έξω. Θα δούμε.
Σε πέντε χρόνια σίγουρα θα παρακολουθώ τους αγώνες ως οπαδός. Θα έχω εδώ την καρέκλα μου, εκεί την τηλεόραση και θα φωνάζω: “Πρέπει να αποκτήσετε ακόμη έναν σέντερ, ακόμη έναν πόιντ γκαρντ και ακόμη έναν σμολ φόργουορντ.
Η οικογένειά μας βρίσκεται στον Παναθηναϊκό εδώ και 40 χρόνια. Δεν είναι μία απόφαση από την οποία μπορείς να αποχωρήσεις και στη συνέχεια να επιστρέψεις. Εάν πάρεις μια τέτοια απόφαση, δεν βλέπω πώς μπορεί να αλλάξει».
ΠΗΓΗ: TANEA.GR
