Του Χρήστου Ζαβού
Μόλις πριν λίγες εβδομάδες, ένα εκ των σημαντικότερων γηπέδων της χώρας αξιολογήθηκε ως «επικίνδυνη οικοδομή».
Στα συμβατικά και social media, κυκλοφόρησαν φωτογραφίες, που επιβεβαιώνουν την αθλιότητα που έχει περιέλθει ο ιστορικός αυτός χώρος και ουδείς εκ των αρμοδίων του Κράτους, κινητοποιήθηκε ή μερίμνησε να θέσει προ των ευθυνών, τους υπευθύνους της κατάστασης.
Τι και αν η διαδικασία της εξαθλίωσης διατηρείται για χρόνια, τι και αν ανά χρονικά διαστήματα, οι χειρισμοί των διαχειριστών του ΓΣΟ, προκαλούν την κοινή γνώμη, για ένα λόγο ανεξήγητο (;), απολαμβάνουν ένα καθεστώς ατιμωρησίας, που νομοτελειακά τους οδηγεί σε συμπεριφορές αυταρχικές και αλαζονικές.
Με αυτά και με αυτά, η δράκα των διαχειριστών του ΓΣΟ, εδραίωσαν μια καθεστωτική αντίληψη ως προς τη λειτουργία του συλλόγου, αλλά και της περιουσίας που διαχειρίζονται.
Επ’ αυτού το συμβάν με τον Μιλάν Τράϊκοβιτς, δεν είναι απόρροια μιας απρόσμενης εξέλιξης, αλλά μιας κατάστασης , που προκύπτει ακριβώς μέσα ακριβώς απ’ αυτή την αντίληψη.
Η αυταρχικότητα της διοίκησης του συλλόγου, έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα, που προσωποποιεί τον θεσμό. Τα μέλη της δηλαδή θεωρούν ότι αυτοί είναι ο σύλλογος και κανείς άλλος έχει το δικαίωμα να δρα, να λειτουργεί ή και ν’ ασκεί κριτική έναντι τους.
Η διοίκηση εν ολίγοις, θεωρεί ότι ο σύλλογος τους ανήκει.
Ουδείς, ακόμη και αν λέγεται Τράϊκοβιτς, ακόμη και αν πρόκειται για έναν αθλητή με τεράστιο ιστορικό βάρος, δεν έχει το εκτόπισμα έναντι τους.
Οι «καθεστωτικοί» του ΓΣΟ, κατάφεραν να δημιουργήσουν ένας «κράτος εν κράτει», βάση του οποίου μια δράκα ανθρώπων, έχει συγκεντρώσει όλη την εξουσία και δεν λογοδοτεί πουθενά και σε κανένα.
Ο κυνισμός τους αποθεώνεται, στην ανακοίνωση απάντηση που δίνουν στον Μίλαν Τράϊκοβιτς, εις την οποία δεν υπάρχει καμία ένδειξη μεταμέλειας και κανένα συναίσθημα συμπόνιας
Και όλα αυτά, με την ανέχεια του Κράτους που διαχρονικά αντιμετωπίζει το «καθεστώς» του ΓΣΟ, με μια εγκληματική ελαφρότητα, διατηρώντας μια κατάσταση εις βάρος του αθλητισμού αλλά και της ποιότητας ζωής των πολιτών της Λεμεσού.
Μετά από την οικειοθελή αποχώρηση του αθλητή και μετά από ένα μαζικό κράξιμο εκ μέρους της κοινής γνώμης, ο ΚΟΑ ως ανώτατη αθλητική αρχή του τόπου, έβγαλε μια ανακοίνωση την οποία θα ζήλευε ο Πόντιος Πιλάτος και κάθε είδους στρουθοκάμηλού.
Η δε κυβέρνηση, δια του ηγέτη της, ενδέχεται στην επόμενη εκδήλωση του ΓΣΟ που θα καλεστεί, να τάξει κονδύλια μήπως και εκσυγχρονιστεί το ερείπιο.
Το ερείπιο άντε και μια μέρα να εκσυγχρονιστεί με τα χρήματα των φορολογουμένων. Η ηθική αθλιότητα που έχει περιπέσει ο τόπος δεν ξέρω πως διορθώνεται…
