Κάθε Ιανουάριο, ακριβώς μετά τα μελομακάρονα και λίγο πριν στεγνώσει το μελάνι στο καινούργιο ημερολόγιο, επανεμφανίζεται η ίδια ιστορία. Όλοι μας (ή σχεδόν όλοι) θεωρούμε την αρχή του νέου έτους ιδανική περίσταση για να πετύχουμε νέους στόχους. Ή παλιούς στόχους που επειδή δεν είμαστε και πάρα πολύ καλοί στο …σημάδι δεν καταφέραμε να πετύχουμε ποτέ. Λίγο που ξε-ενθουσιαζόμαστε γρήγορα, λίγο που ποτέ δεν πιστέψαμε ότι πραγματικά θα τα καταφέρουμε, λίγο που η … «αμαρτία» και η βαρεμάρα είναι πιο δυνατές από εμάς: Το αποτέλεσμα το ίδιο και το αυτό. Δεν τα καταφέραμε πέρσι, πάμε να την πληρώσει η καινούργια χρονιά. Λες και άμα αλλάξεις χαρτάκι στο ημερολόγιο ενεργοποιείται η αρχαία προφητεία. Αυτοί λοιπόν με λίγα λόγια είναι οι λεγόμενοι στόχοι για την καινούργια χρονιά. Ή όπως τα λεν στο χωριό που δεν έχω:
New Years Resolutions.
Αποτέλεσμα Ενοχών, Ελπίδας ή απλώς μίας μαζοχιστικής συνήθειας.
Ποιοι λοιπόν είναι οι στόχοι που βάζουν πιο συχνά οι άνθρωποι;
Ποια είναι τα πιο διαδεδομένα Resolutions;
Γράφει ο Παπα – Ράτσης

Να γυμνάζομαι περισσότερο (από το καθόλου)
Σταθερά στην κορυφή της λίστας.
ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ: τι να θέλουμε; Να μην λιώνουμε στη σάρκα μας λες και το σώμα μας είναι η προέκταση του καναπέ μας. Να πάμε γυμναστήριο. Ναι να πάμε. Να κάνουμε μία μηνιαία συνδρομή; Τι μηνιαία; Εδώ λέω να κάνω ετήσια μη σου πω και τριετίας να μου βγει 10 ευρώ το μήνα και να τους πιάσω κορόιδο τους γυμναστηριάδες. Μμμ, ναι. Θέλουμε να πηγαίνουμε ιδανικά για τρέξιμο μία ώρα την ημέρα. Αν όχι έστω αντίστοιχη ώρα σε περπάτημα. Να πάρουμε κανένα διάδρομο για το σπίτι ή αυτά τα ελλειπτικά που είναι και της μόδας. Γενικώς να εντάξουμε την άσκηση στη ζωή μας. Και για την καλύτερη ποιότητα ζωής και επειδή πρέπει να φάγαμε περίπου 65 μελομακάρονα παραπάνω.
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΕΛΙΚΑ: Θα γραφτούμε στο γυμναστήριο για 6 μήνες στην χειρότερη περίπτωση και θα πάμε σύνολο 20 φορές το πρώτο ενάμιση μήνα. Μετά ούτε το GPS μας δεν θα το εντοπίζει. Θα πάμε καμιά εβδομάδα για τρέξιμο ή περπάτημα και θα καταλήξουμε να είμαστε ευχαριστημένοι που την προηγούμενη εβδομάδα ανεβήκαμε στον δεύτερο με τα πόδια και δεν πήραμε ασανσέρ. Όσο για τα στατικά ποδήλατα και τα ελλειπτικά: τι γκρινιάζεις; Είχαμε κρεμάστρες στο σπίτι; Όχι ορίστε αποκτήσαμε. Το μόνο που θα μας μείνει να θυμόμαστε την απόπειρα να εντάξουμε τη γυμναστική στη ζωή μας θα είναι το καινούργιο σετ φόρμες και τα πανάκριβα running παπούτσια που αγοράσαμε ως επένδυση.

Να τρώω πιο υγιεινά (θα το κάψουμε Κυρ Στέφανε!)
Λοιπόν, γράφεις; Γράφω.
Λιγότερη ζάχαρη, λιγότερα θανατερά λιπαρά και περισσότερα από τα άλλα τα «καλά», περισσότερα λαχανικά, καλύτερες πρωτεΐνες, φρούτα και σπόρους. Τι σπόρους; Λιναρόσπορους, chia, σπόρους κάνναβης, μόνο από εκείνους με πρώτο συνθετικό τον γάρο μην δοκιμάσεις. Και το ψυγείο γεμίζει υγεία και προθέσεις: Κάτι αβοκάντο, κάτι φρούτα που μέχρι χθες δεν ήξερες την ύπαρξή τους. Στα ράφια κάτι αποφλοιωμένα κατάμαυρα ρύζια και μακαρόνια ολικής, μέχρι να μπει στο σπίτι η πρώτη πίτσα. Τότε είναι που το resolution της καλύτερης διατροφής, μετά το πρώτο κομμάτι πεπερόνι, μετατρέπεται σε στίχο του Ζαμπέτα: Μια ζωή την έχουμε…

Να χάσω βάρος (ή να πάρω μία καινούργια ζυγαριά. Αυτή είναι χαλασμένη)
Άμεση η συνάρτηση με τα δύο προηγούμενα αλλά αξίζει τη δική του αναφορά. Διότι κάποια στιγμή μας πετυχαίνει ο καθρέφτης γυμνούς και αρχίζει να ζαβομουτσουνιάζει τα μούτρα του. Και αυτό είναι μεταδοτικό. Αμέσως μεταφέρεται η γκριμάτσα και στα δικά μας μούτρα. Και το παίρνουμε απόφαση. Και ξέρεις τι γίνεται. Αν δεν ξέρεις, ανέτρεξε στα πρώτα δύο. Αν πήγαν εκείνα καλά, πήγε κι αυτό. Αν όχι…δεν πειράζει. Με τον επόμενο μισθό θα πάρω έναν μεγαλύτερο καθρέφτη να μην ντύνομαι με δόσεις. Τι είπαμε πριν; Μία ζωή την έχουμε. Λίγο μικρότερη ενδεχομένως αλλά μία…

Να εξοικονομήσω χρήματα (ή κάτι πιο εύκολο: Να “κερδίσω” διαφωνία με τη γυναίκα μου)
Budget apps, φακελάκια, στόχοι αποταμίευσης και η μαγική φράση «θα περιορίσω τα έξοδα». Πόσο δηλαδή να τα περιορίσω; Εδώ είμαι ένα βήμα να διαπραγματευτώ με τον πωλητή μήπως πάρω αυτόν τον μήνα το δεξί παπούτσι και πάω τον επόμενο να πάρω και το αριστερό. Που πηγαίνω στην υπεραγορά και αγοράζω τα μακαρόνια με το κομμάτι. Ένα μακαρόνι, δύο μακαρόνια, τρία μακαρόνια…συγνώμη κυρία να σας ρωτήσω κάτι; Με πόσα μακαρόνια φτιάχνω ένα πιάτο;
Απλά τα πράγματα: για να μαζέψω χρήματα πρέπει ή να αυξηθεί ο μισθός μου (εδώ γελάει ο εργοδότης μου) ή να μειωθούν οι τιμές των αγαθών (εδώ γελάει …ο κόσμος όλος). Η Τρίτη περίπτωση είναι να ληστέψουμε καμιά τράπεζα, αλλά σε λάθος εποχή το σκεφτήκαμε. Παλιά έμπαινες τα έβαζες σε σάκους και έφευγες, τώρα πρέπει να περάσεις από εφτά βιομετρικούς ελέγχους και να περιμένεις και 3 ώρες να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο με τη χρονοκαθυστέρηση. Όλα δύσκολα τα κάνατε.
Να διαβάζω περισσότερο (έστω τα συστατικά στις συσκευασίες)
-Τι δηλαδή; Δεν φτάνει που διαβάζω luben και αναρτήσεις στο «που πήγαμε και δεν μας άρεσε»; Τι παραπάνω θα μου προσφέρει ο Ντοστογιέφσκι κι ο Νουρέγιεφ;
-Αυτός είναι χορευτής. Και ορίστε τι θα σου προσφέρει το διάβασμα. Σε πρώτη φάση θα σε βοηθήσει να ξεχωρίζεις τους συγγραφείς από τους χορευτές.
-Ο Ντασάεφ;
-Αυτός ήταν ποδοσφαιριστής.
Η αλήθεια είναι ότι πολύ συχνά το περισσότερο διάβασμα αποτελεί από τους βασικούς στόχους μας για την επόμενη χρονιά αλλά δυστυχώς για το ίδιο το διάβασμα έχει να ανταγωνιστεί το Instagram, το tik tok και τα youtube και όπως καταλαβαίνεις αυτή η μάχη είναι πιο άνιση και από το να παίξει ομάδα από το τοπικό με τους επίλεκτους από τους θεούς του Ολύμπου. Και τους 13 μέσα.
Να αφιερώνω περισσότερο χρόνο σε εμένα (διότι κάποιος πρέπει να με κάνει και μένα παρέα)
Από τα πιο σύγχρονα resolutions της νέας εποχής. Self-care, βάζουμε όρια, αναζητάμε ξεκούραση, τοποθεοτύμε άγχο-απωθητικά στο μυαλουδάκι μας αλλά πως να εξοικονομήσεις χρόνο από τον καθόλου χρόνο; Αν θέλεις 2 ώρες την ημέρα στους δρόμους, 8 ώρες δουλειά, 2 ώρες υπερωρίες, 2 ώρες με τα παιδιά, 8 ώρες ύπνο και 2 ώρες ψώνια, εξωτερικές εργασίες κτλ…αυτά. Μην ψάχνεις. Δεν έχει άλλες ώρες η ημέρα. Οπότε αν θέλεις χρόνο για τον εαυτό σου ή πρέπει να αναπροσαρμόσουμε το μέγεθος της μέρας ή πες στο αφεντικό ότι δεν μπορείς να κάνεις άλλες απλήρωτες υπερωρίες. Εκτός αν δεν θέλεις να χάσεις τη δουλειά σου. Τότε τι να σου πω; Δώσε τα παιδιά για υιοθεσία.

Να κόψω μια κακή συνήθεια (την κακιά συνήθεια να θέλω να κόψω τις κακιές συνήθειες)
Τσιγάρο, αλκοόλ, ατελείωτες ώρες στο κινητό. Θα ‘θελες λένε τα αποτελέσματα. Τι; Να κόψω το τσιγάρο; Δεν κόβω καλύτερα τα αριστερό μου αυτί να με μπερδεύετε με τον Βίνσεντ; Δύσκολα πράγματα. Ο εθισμός είναι η απόδειξη ότι υπάρχουν πιο δυνατά πράγματα στον πλανήτη από τον άνθρωπο. Δυστυχώς. (και στο λέω εγώ που έκοψα το τσιγάρο ενώ καπνιζα την ημέρα όσο καπνό παράγει το Περού σε μία εβδομάδα). Ωστόσο είναι από εκείνες τις νίκες που αν τις πετύχεις τις προσθέτεις στο βιογραφικό σου.
Επίλογος
Στο τέλος της ημέρας, τα resolutions δεν είναι ούτε συμβόλαιο ούτε εξετάσεις επιτυχίας. Είναι περισσότερο ένας καθρέφτης: δείχνουν τι μας λείπει, τι θέλουμε να αλλάξουμε και πού ελπίζουμε να πάμε. Κι αν τελικά δεν τηρηθούν όλα; Δεν πειράζει. Θα τηρηθούν κάποια; ΕΙΠΑΜΕ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ. Η χρονιά δεν κρίνεται από μεγάλες λίστες και μεγάλα λόγια, αλλά από μικρές, καθημερινές επιλογές.
Άλλωστε, κάθε μέρα μπορεί να είναι μια μικρή Πρωτοχρονιά.


