Γράφει ο Νίκος Κατσαρός
Η Ευρώπη βράζει. Γάλλοι, Ιταλοί, Ισπανοί, Αλβανοί, Πορτογάλοι, Βέλγοι βγαίνουν στους δρόμους. Διαμαρτύρονται για την ακρίβεια, τα ενοίκια, τους μισθούς, τις συντάξεις, την παιδεία, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών. Διεκδικούν, δηλαδή, το εξωφρενικό δικαίωμα να μπορούν να ζουν με όσα κερδίζουν και να απολαμβάνουν τα βασικά.
Στην Κύπρο, πάλι, έχουμε αναπτύξει μια διαφορετική μορφή κοινωνικής αντίστασης. Δεν κάνουμε τίποτα. Μία πορεία διαμαρτυρίας διοργανώθηκε πριν λίγες μέρες για την ακρίβεια και συμμετείχαν 130 άτομα πάνω κάτω.
Κατά τ άλλα μαζευόμαστε στα mall. Κοιτάζουμε βιτρίνες, αγοράζουμε όσα αντέχει το πορτοφόλι μας και διαμαρτυρόμαστε για την ακρίβεια ενώ απολαμβάνουμε τον καφέ των έξι ευρώ.
Είμαστε επαναστάτες με loyalty card.
Δεν είναι ότι δεν έχουμε προβλήματα. Τα ενοίκια συναγωνίζονται τους μισθούς, το σούπερ μάρκετ θυμίζει κοσμηματοπωλείο ενώ τα μισά σχολεία του νησιού “δουλεύουν” με λυώμενες αίθουσες.
Αλλά εμείς αντέχουμε. Είμαστε λαός καρτερικός. Θα βρίσουμε την κυβέρνηση, τους πολιτικούς, τους ξένους, τους ντόπιους, ακόμη και τον ταμία του φούρνου κια θα το κάνουμε στα ραδιόφωνα, στα σόσιαλ και στα καφενεία. Φτάνει να μη χρειαστεί να σηκωθούμε από τον καναπέ για κάτι περισσότερο από το να παραλάβουμε την παραγγελία από τον ντελιβερά.
Στην υπόλοιπη Ευρώπη ο κόσμος συγκεντρώνεται σε πλατείες διεκδικώντας καλύτερο αύριο. Εμείς συγκεντρωνόμαστε στις προβλέψεις του στοιχήματος να μην μας βγει το όβερ, 0-0.
Και όσο οι άλλοι διεκδικούν να αλλάξουν τη ζωή τους, εμείς περιμένουμε μήπως αλλάξει μόνη της.
Άλλωστε, γιατί να κατέβεις στον δρόμο για τα δικαιώματά σου, όταν μπορείς να ανέβεις στον δεύτερο όροφο για εκπτώσεις 30%;
Είμαστε αισιόδοξος λαός. Πάμε μόνο προς τα πάνω.
