Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Αυτή είναι μια πραγματική Black Friday στα τελειώματα του Μάρτη. Ή στα τελειώματα ενός ακόμη παράλογου πολέμου.
Ένας πόλεμος που, για ακόμη μία φορά, έκανε μεγάλο κακό στον πλανήτη. Η πρώτη και σημαντικότερη επίπτωση είναι ο θάνατος τόσων ανθρώπων, για τα βίτσια και τις οικονομικοπολιτικές ανάγκες μερικών εγκληματιών. Η δεύτερη είναι ότι έκανε άνω-κάτω την παγκόσμια οικονομία.
Τον αγύριστο πήρε, που λες, η τιμή των καυσίμων, με το βαρέλι να πιάνει ιστορικά υψηλά και εμάς να πιάνουμε τα μάγουλά μας, σαν την «Κραυγή» του Μουνκ ή σαν τον Μακόλεϊ Κάλκιν στο Home Alone.
Ακόμα δεν παραλάβαμε ούτε σταγόνα από το επηρεαζόμενο πετρέλαιο και, όπως θα ξέρεις κι εσύ —και ακόμη καλύτερα το πορτοφόλι σου— η τιμή της βενζίνης, ενδεικτικά, έχει σκαρφαλώσει από το περίπου 1,30 που ήταν πριν σχεδόν έναν μήνα, στο κοντά 1,60.
Δεν θα πω, για άλλη μία φορά, για την «εξαιρετική» ικανότητα ανταπόκρισης και αντανακλαστικών των τιμών των καυσίμων όταν υπάρχει αύξηση — σε αντίθεση με την αντίστοιχη όταν υπάρχει μείωση. Αυτό είναι ένα εξοργιστικό ανέκδοτο, που κάποια στιγμή πρέπει να βρεθεί τρόπος να ελεγχθεί.
Αυτό που θα πω αφορά το φαινόμενο που παρατηρήθηκε χθες, Πέμπτη, μετά την ανακοίνωση των μέτρων από την κυβέρνηση. Εδώ και σχεδόν έναν μήνα, με έναν αυθαίρετο και ετσιθελικό τρόπο, η τιμή των καυσίμων αυξανόταν περίπου 1-2 σεντ την ημέρα. Υπήρχαν και κάποιες μέρες που έκανε μια παύση — και μετά ξανά προς τη «δόξα» τραβούσε.
Χθες, λοιπόν, με το που ανακοινώθηκε η μείωση των 8,33 σεντ ανά λίτρο από την 1η Απριλίου —με το ημερολόγιο να γράφει 26 Μαρτίου— η τιμή πήρε αύξηση, σε ορισμένα πρατήρια, μέχρι και 4,5 σεντ μέσα σε μία μέρα. Από το περίπου 1,50 έφτασε σχεδόν το 1,60.
Σήμερα ο μήνας έχει 27 — και όχι 9 για να τα γράψουμε όλα στο «Γκιώνη μας», όπως προστάζει το «και ο μήνας έχει 9».
Το μόνο σίγουρο είναι ότι μέχρι την Τρίτη (τέσσερις γεμάτες μέρες από σήμερα) η τιμή θα πάρει τουλάχιστον 3-4 σεντ, αν όχι περισσότερο. Οπότε, η μείωση της τιμής του καυσίμου θα αφορά, ουσιαστικά, την αύξηση των τελευταίων πέντε ημερών.
Δηλαδή, θα κοπούν έσοδα του κράτους από τη φορολογία —δηλαδή από τα χρήματα όλων μας— για να μειωθεί η τιμή των καυσίμων κατά 8,33 σεντ, ώστε να φτάσει, όπως υπολογίζω, ΠΕΡΙΠΟΥ στο 1,55, όταν πριν από την κρίση ήταν στο 1,30.
Ποιος είναι, λοιπόν, κερδισμένος από όλο αυτό;
Κανένας από αυτούς που θα έπρεπε. Συγκεκριμένα, έξω ο Τραμπ και η συμμορία του — κι εδώ μέσα οι έμποροι που σχεδόν ανεξέλεγκτα αποφασίζουν αυξήσεις, λες και διαβάζουν τις πτήσεις των πουλιών και τις πορείες των πλανητών.
Αυτή, λοιπόν, είναι η τακτική της «Black Friday» που θα απολαύσουμε την επόμενη Τετάρτη, ανήμερα της Πρωταπριλιάς — που δεν θα είναι «πρωταπριλιά»: να επωφεληθούμε μια μικρή ανάσα στις τιμές των καυσίμων, αφού πρώτα έχουμε φροντίσει να τις διογκώσουμε τόσο, ώστε να υπάρχει περιθώριο να απορροφηθεί η μείωση.
Αυτό είναι ΤΕΧΝΗ.
