Σε …«πυρετώδη» κατάσταση βρισκόμαστε πλέον ως κράτος και ως αρμόδιες υπηρεσίες, αλλά ως συνήθως σε αυτόν τον τόπο, για να ξεκινήσουμε να τρέχουμε πρέπει πρώτα να ενεργήσει το νέφτι που μας έχουν βάλει στον πισινό.
Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Ο αφθώδης πυρετός είναι ένας όρος που δεν εμφανίστηκε στο καθημερινό μας λεξιλόγιο τις τελευταίες λίγες ημέρες. Κρούσματα και ανησυχία εμφανίστηκαν στα κατεχόμενα μήνες τώρα. Τόσους, ώστε να έπρεπε πολύ νωρίτερα να ενεργοποιηθούν τα πρωτόκολλα και να αποφευχθεί η εξάπλωση και στις ελεύθερες περιοχές.
Εμείς όμως, όπως συνηθίζουμε σύμφωνα με το εθνικό μας σπορ, πετάμε χαρταετό ολόχρονα και όχι μόνο τις μπανιαρισμένες Δευτέρες.
Οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι καταγγέλλουν καθυστέρηση ενημέρωσης, ελλιπείς ελέγχους μετακινήσεων, κενά στη λειτουργία της Πράσινης Γραμμής, αργή ενεργοποίηση του σχεδίου βάσει του πρωτοκόλλου.
Τι είναι με λιγότερα λόγια όλα αυτά: ανικανότητα ή ολιγωρία. Ό,τι κι απ’ τα δύο κι αν ισχύει, είναι απαράδεκτο να συμβαίνει.
Και μπορεί να ακούγεται άσχετο παράδειγμα, αλλά δεν είναι μακριά η εξάπλωση μίας πανδημίας που απείλησε την ανθρωπότητα. Η τότε περιπέτειά μας απέδειξε πως τα πρωτόκολλα, η άμεση αντίδραση και η σωστή πρόληψη είναι το κλειδί στη βιωσιμότητα του είδους που απειλείται.
Εμείς λοιπόν, για άλλη μία φορά, βρεθήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων και για ακόμη μία φορά βρεθήκαμε να τρέχουμε σαν λαγοί να προλάβουμε τη χελώνα όταν εκείνη βρέθηκε δύο ανάσες από τον τερματισμό.
Αναμενόμενη η ήττα μας.
Τι σημαίνει όμως πρακτικά αυτή η ήττα;
Εδώ είναι τα σπουδαία.
Εκτός από την πιθανή χρεοκοπία και την επαγγελματική και οικονομική καταστροφή των κτηνοτρόφων, η οποία είναι και η πρώτη ανάγνωση, μετά έχουμε και το κερασάκι στην τούρτα που μόνο κερασάκι δεν το λες. Καρπούζι τουλάχιστον.
Διότι η θανάτωση τόσων ζώων δεν σημαίνει μόνο λιγότερα ζώα, σημαίνει και λιγότερο γάλα, σημαίνει άμεσο πλήγμα στο χαλλούμι. Τα τυροκομεία, τα οποία θα σταματήσουν την παραγωγή (αφού δουλεύουν με σταθερή καθημερινή ροή γάλακτος), οπότε: αντίο εξαγωγές. Αν μπει η χώρα σε καραντίνα λόγω αφθώδους πυρετού, μπλοκάρονται αυτόματα οι εξαγωγές, ειδικά στην ΕΕ.
Αλλά θα μου πεις: τι σημαίνουν όλα αυτά για το πορτοφόλι μου; Εγώ δεν ξέρω από οικονομικά ντόμινο ούτε με νοιάζει η εξαγωγή των προϊόντων. Εδώ τι γίνεται;
Μάλιστα. Αυτό που θα γίνει – λογικά – είναι να εκτιναχθεί η τιμή του χαλλουμιού και του γάλακτος, μείωση φρέσκου γάλακτος, οπότε θα χρειαστεί να εισάγουμε (με ό,τι σημαίνει αυτό και πάλι για την τιμή του), αύξηση στην τιμή του κρέατος και η αλυσίδα αυτή θα πάει ταξιδάκι γύρω από το πορτοφόλι μας και θα το πνίξει.
Μπόνους και κερασάκι πάνω στο καρπούζι μας: η ανασύσταση ενός μεσαίου κοπαδιού χρειάζεται από 3 ως 5 χρόνια.
Αυτό που μπορούμε αυτή τη στιγμή να ελπίζουμε είναι η ζημιά να έχει περιοριστεί στα ήδη εξακριβωμένα κρούσματα.
Το άλλο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μας θαυμάσουμε ακόμη μία φορά για τη χαρακτηριστική αργοπορία μας να αντιδράσουμε σε μία κρίση που φαινόταν στον ορίζοντα να πλησιάζει εδώ και μήνες, αργά και σταθερά. Μπορούμε να θαυμάσουμε την ανικανότητά μας ή – όπως είπαμε – την ολιγωρία μας, να μπορέσουμε να μη κριθούμε κατώτεροι των περιστάσεων.
Ή στην τελική να το πάρουμε απόφαση πως (που ταιριάζει και γάντι στην περίπτωσή μας):
Ετούτη η στάνη, ετούτο το γάλα βγάζει.
