Του Χρήστου Ζαβού
Τσούκου, τσούκου η ομάδα μαζεύει βαθμούς , τσούκου, τσούκου είναι και το ποδόσφαιρο που παίζει ο Μάρτινς.
Ο Μάρτινς που κάθε φορά που μιλάει δημόσια, θυμούμενος την απώλεια των Τσαντάκοβιτς και Γκομίς, μοιάζει άτομο που μόλις παρέλαβε επιδότηση ή πρόστιμο από τις κάμερες
Σκέφτεται το ματς κόντρα στην Ανόρθωση και μόνο που δεν χύνει μαύρο δάκρυ.
Έχει σίγουρα τα δίκαια του… δεν είναι και λίγο μέσα σ’ ένα ενενηντάλεπτο και μάλιστα το πρώτο της χρονιάς, να έχεις χάσει τα δύο βασικά σου φορ. Είναι ωσάν και πας διακοπές με την οικογένεια και μια που βγαίνεις από το αεροδρόμιο, να σου έχουν κλέψει το πορτοφόλι και συνάμα να έχασες και το διαβατήριο.
Όλα τα δίκαια του κόσμου, έχει ο Πορτογάλος και καλά κάνει και το υπενθυμίζει, μ’ αυτό που πρέπει να καταλάβει είναι ότι η ζωή συνεχίζεται. Επιλογή δεν έχει, παρά να δημιουργήσει και ακολούθως να δουλέψει τις λύσεις.
Φτάσαμε αισίως το Νοέμβριο και μετά το πατατράκ της 22ης του Αυγούστου, η ομάδα είναι μπερδεμένη στο πως επιτίθεται.
Παίζει από πλάγια, αναζητεί το κάθετο παιγνίδι από τον άξονα, κοιτάει να κτυπήσει στην κόντρα… ουδείς καταλαβαίνει.
Στην τελική όμως, καμία σημασία δεν έχει.
Δε πα να σκοράρει με τον κάβαλο του Τζέφρεϊ ή τον ακρονυχίδα του Σίνγκ, η ουσία είναι ότι η ομάδα, έχει μαζέψει 18 βαθμούς και φιγουράρει σε θέσεις που η αλήθεια μοιάζουν ονειρικές.
Άμα σου έλεγα τον Αύγουστο ότι θα φτάσουμε Νοέμβριο και θα είναι η ομάδα δεύτερο-τρίτη, θα σου είχαν φύγει τα πιπί από τη χαρά.
Τσούκου, τσούκου η ομάδα κάνει μια αξιοπρεπή πορεία. Ο Μάρτινς, με τα καλά και τα κακά του, αυτό που πρέπει να του αναγνωρίσουμε είναι ότι προσπαθεί να επιβάλει τη νοοτροπία ομάδας που αναζητεί τον αυτοσεβασμό.
Του έχουν τύχει στραβές, το ψάχνει από δω και από κει, με το καλό να επιστρέφουν και παίκτες μετά την διακοπή, η ομάδα θα γεμίσει.
Καλός και σούπερ θετικός με τα κίτρινα ο Παπαγεωργίου, αλλά με τον Κονσεϊνσάο είναι τα πράγματα αλλιώς στα δεξιά. Άμα κιόλας κολλήσει με τον Μουγκέ ή ακόμη καλύτερα με τον Μπρούνο που μου μοιάζει παικταράς, τότε μιλάμε για άλλα πράγματα.
Από αριστερά ο Μιλοσάβλεβιτς έκανε μια μεστή εμφάνιση, ίσως να ήταν ο καλύτερος παίκτης του ματς. Με τον Ύψωνα, ο κατ’ ανάγκην μπακ, έσβησε τον Ταμπέκου, έδωσε δύο ασσίστ και γενικώς έβγαλε μια σιγουριά στο παιγνίδι του. Γιατί όχι να κάνουν ντουέτο με τον Σίνγκ στ’ αριστερά και τσούκου, τσούκου το πράγμα να διορθωθεί και το πράγμα σ’ εκείνη την μεριά.
Για τα στόπερ, τα είπαμε πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Η πλήρης ενσωμάτωση του Ντέσβιλ, θα καθορίσει πολλά πράγματα μέχρι τα Χριστούγεννα ή και για την σεζόν όλη. Άμα τους βγει, η ομάδα ανεβαίνει επίπεδο. Άμα όχι, υπάρχει πρόβλημα που θα πρέπει να λυθεί τον Ιανουάριο. Καλή σεζόν κάνει ο Ευαγόρας, το ψάχνει ο Καρώ, ευχάριστη έκπληξη ο Τιάγκο, αλλά άμα είναι να πας στο ΓΣΠ ή θα παίξεις με την Πάφο, θες περισσότερη ποιότητα.
Στα χαφ και μόνο που μπαίνουν οι Σόκε και Καφού, μιλάμε γι’ άλλη στελέχωση. Εντελώς διαφορετικό πράγμα, που θα το δούμε είτε με την Καρμιώτισσα, είτε με τον Ολυμπιακό.
Να βρει επιτέλους και ποιος θα είναι ο μπαλαδόρος της ομάδας, γιατί τα είπαμε ραδιοφωνικά, τα γράφουμε τώρα… και Γιόβετιτς και Ούντεν στα χαφ, δεν δουλεύει η μηχανή.
Συγχωρέσε με, πάει κάνα τρίμηνο να γράψω και είμαι όπως το μυαλό του Μάρτινς. Λίγο μπερδεμένος, λίγο το ψάχνω, άμα μου βάλεις πίεση θα χαντακωθώ.
Τσούκου, τσούκου θα έχουμε να γράφουμε για την ομάδα απ’ αυτό το σάιτ. Μακάρι η ομάδα, να συνεχίσει έτσι και να εξελιχθεί,. Να μιλαμε για αποτελέσματα, ντέρμπι μπάλα και ποδοσφαιριστές και όχι Μεξικανούς περφόρμερ και Ουεντραόγκους. Λίγο να περάσει ο καιρός… τσούκου, τσούκου θα τα καταφέρουμε.
