Αποκλείστηκε από τη συνέχεια της προκριματικής φάσης του Τσιάμπιονς Ληγκ η Ομόνοια, στην ρουλέτα των πέναλτι η μπίλια έκατσε στο κίτρινο. Έκαμε μια επέμβαση παραπάνω από τον Φαμπιάνο, ο κίπερ της Καιράτ Αλμάτι Αναρμπέκοφ…
Σχόλιο: Πόλυς Χαραλάμπους
Οι οπαδοί των πρωταθλητών, δεν έχουν φυσικά κανένα παράπονο από τον «Φάμπι», αφού χάρη σε κάποιες δικές του επεμβάσεις (όπως και το δοκάρι σε μια περίπτωση), οι πράσινοι έμειναν ζωντανοί μέχρι την διαδικασία των πέναλτι. Με δεδομένο ότι έπαιζαν για 100 λεπτά με έναν παίχτη λιγότερο (αποβολή Κακουλλή στο 26’) και στα τελευταία δέκα λεπτά με εννιά, λόγω της αποβολής του Κουλιμπαλί.
Να μην ξεχάσουμε, ότι και στον πρώτο αγώνα η ομάδα της Λευκωσίας, είχε αγωνιστεί για ενάμισι ημίχρονο με παίχτη λιγότερο, ελέω της αποβολής του Νεγκό.
Συμπερασματικά και βλέποντας… ψυχρά το πως εξελίχθηκαν οι δυο αγώνες, δεν μπορεί να λεχθεί, ότι δεν άξιζαν οι Καζακστανοί να πάνε παρακάτω στο Τσιάμπιονς Ληγκ.
Καμία έκπληξη δεν μας προκάλεσε το ότι… βγήκαν τσάρκα (στα Σόσιαλ Μήντια) από χθες βράδυ, οι μουρμούρηδες οπαδοί της Ομόνοιας, «στήνοντας στον τοίχο», όσους δεν φρόντισαν να στελεχώσουν ικανοποιητικά την ομάδα. Για να είναι πιο γεμάτη και πιο έτοιμη στους αγώνες με την Καιράτ.
Έχουν τα δίκια τους, για κάποια πράγματα που λένε, όπως για παράδειγμα το ότι στον ψεσινό αγώνα, ο Μπεργκ έφτασε στο σημείο να… επιστρατεύσει τον Κούσουλο για το δεξί άκρο της άμυνας. Αναλύοντας το πλάνο που ακολούθησαν οι υπεύθυνοι του προγραμματισμού, για αντικατάσταση του Μασούρα κατά πρώτο λόγο και του Ντιουνκού κατά δεύτερο…
Όπως και για το ότι ο παίχτης που ήρθε ως αντί-Μαέ, ο Ντιονί, στο διάστημα που τον έβαλε μέσα ο Μπεργκ, δεν ανταποκρίθηκε ικανοποιητικά, έστω υπο τις δοσμένες συνθήκες του ματς (έπαιζε με δέκα η ομάδα).
Θεωρητικά δεν τους… βγήκαν οι κινήσεις, αν και γνώριζαν από νωρίς, ότι αποχώρησαν σημαντικά στελέχη.
Σε όλα αυτά μπαίνει ένα… «αλλά». Είναι υπερβολικό να απαξιώνουν μερικοί οπαδοί, ανθρώπους που τους αποθέωναν μέχρι πριν δυόμισι μήνες, όταν η Ομόνοια έπαιρνε εύκολα το πρωτάθλημα.
Αντιλαμβανόμαστε ότι ήθελαν να δουν την ομάδα τους να προχωρά στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, θεωρώντας ότι η Καιράτ δεν ήταν παρά πολύ ψηλό εμπόδιο. Όντως δεν ήταν ομάδα φόβητρο οι Καζακστανοί, όμως παρουσιάστηκαν σοβαρές αναποδιές και στα δυο παιχνίδια, που επηρέασαν καθοριστικά.
Αυτοί που δέχονται τα «πυρά» από τους μουρμούρηδες οπαδούς, δεν θα είναι υπερβολικοί, αν προτάξουν το επιχείρημα, ότι ακόμα με το τρόπο που κύλησαν τα 210 λεπτά των δυο αγώνων (με τρεις αποβολές συνολικά), η πρόκριση κρίθηκε σε μια ζαριά στα πέναλτι.
