Ένα είναι σίγουρο: όταν ξέσπασε αυτή η ιστορία με τις αποκαλύψεις του Μακάριου Δρουσιώτη, το σοκ ήταν μεγάλο για ολόκληρη την κοινωνία.
Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Νομίζω ακόμη ότι, παρ’ όλο που αυτά που παρέθεσε ο δημοσιογράφος ήταν εξαιρετικά συγκλονιστικά, ελάχιστοι ήταν εκείνοι που σκέφτηκαν ότι τα βγάζει από το μυαλό του. Το λογικό είναι ότι τέτοιους «μύδρους» δύσκολα τους εξαπολύει κάποιος χωρίς να θεωρεί ότι έχει κάπου να στηριχθεί στην αντεπίθεση. Και αυτό το «κάπου», αυτή η ασπίδα, είναι η αλήθεια.
Αυτά, βέβαια, είναι θεωρητικές σκέψεις. Η πραγματικότητα θα αποκαλυφθεί – εκτός απροόπτου – από την έρευνα και τα πορίσματά της.
Ωστόσο, δεν μπορώ παρά να παραδεχθώ ότι, με την πρώτη ανάγνωση εκείνης της πρώτης παρτίδας στοιχείων, υπήρξα ελάχιστα επιφυλακτικός.
Όχι όσον αφορά την αξιοπιστία ή τη «φωτιά» που παράγει τον «καπνό» που έπνιξε τον τόπο, αλλά όσον αφορά το μέγεθός της. Είμαστε ένας λαός που γενικώς φουσκώνει τα πράγματα. Και αυτό δεν είναι μομφή για τον Μακάριο Δρουσιώτη· είναι μία γενική παρατήρηση που μας αφορά όλους και μοιραία έρχεται αντανακλαστικά στο μυαλό.
Με λιγότερα λόγια, σκέφτηκα ότι: ναι, υπάρχει αλήθεια στα στοιχεία, αλλά ίσως ελαφρώς μεγαλοποιημένη.
Ήρθε, όμως, το γεγονός του Σαββάτου τα ξημερώματα να μου εξαλείψει τις όποιες αμφιβολίες είχα για το «μέγεθος» των γεγονότων.
Διότι, προσωπικά, δυσκολεύομαι να δω προφανή λόγο, εάν οι καταγγελίες και τα στοιχεία είναι «αδύναμα», να ταράξουμε τις άγιες μέρες του Πάσχα για να εκδώσουμε μεταμεσονύχτια εντάλματα, τα οποία έπρεπε απαραιτήτως να εκτελεστούν ξημερώματα Μεγάλου Σαββάτου. Εάν ο Μακάριος Δρουσιώτης φούσκωνε το μπαλόνι περισσότερο απ’ όσο αντέχει και τα στοιχεία που είχε στην κατοχή του ο Νίκος Κληρίδης δεν ήταν άξια ανησυχίας, θα ήταν δύσκολο να εξηγηθεί η χρησιμότητα όλης αυτής της πρεμούρας.
Με λιγότερα λόγια και πάλι: το μόνο αποτέλεσμα που είχε αυτός ο «κινηματογραφικός» χειρισμός από τις αρχές ήταν να σπρώξει ακόμη και εκείνους που αμφιταλαντεύονταν προς την αντίθετη πλευρά από εκείνη που κρατά τον ουρανό καθαρό.
Με την επιφύλαξη, φυσικά, ότι όλα θα κριθούν από τα επίσημα πορίσματα.
