Δεν το δικαιολογώ, αλλά μπορώ να το καταλάβω όταν, σε ατομικό επίπεδο, δείχνουμε επιλεκτική ευαισθησία απέναντι στην ανθρώπινη ζωή.
Διότι οι άνθρωποι έχουμε την τάση να είμαστε πιο πιστοί στις όποιες ιδεολογίες φουσκώνουν τα μυαλά μας, παρά στον σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή, ανεξάρτητα από το σε ποιον ανήκει αυτή.
Άλλωστε, όταν εκφράζουμε την άποψή μας, εκπροσωπούμε μόνο τον εαυτό μας. Οπότε είμαστε υπόλογοι μόνο σε αυτόν — και αυτόν εκθέτουμε.
Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Μία κυβέρνηση, όμως, δεν εκπροσωπεί μόνο τα μέλη που την απαρτίζουν. Και όταν εκφράζεται ή τοποθετείται δημόσια, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ για ανθρώπινες ζωές που χάνονται, θα έπρεπε να κρατά μία και μόνο στάση: να επιδεικνύει την πρέπουσα ευαισθησία απέναντι σε όλες τις ανθρώπινες ζωές.
Η κυβέρνησή μας, στο όνομα της χώρας μας, εξέφρασε την έντονη καταδίκη της για την επίθεση εναντίον ειρηνευτικών δυνάμεων της UNIFIL στο νότιο Λίβανο, τονίζοντας ότι τέτοιες επιθέσεις είναι απαράδεκτες και ότι η κατάπαυση του πυρός πρέπει να γίνει σεβαστή.
Σε ανάρτηση στο «X», το Υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι «η Κύπρος καταδικάζει έντονα την επίθεση εναντίον των ειρηνευτικών δυνάμεων της UNIFIL στο νότιο Λίβανο, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια ενός Γάλλου στρατιωτικού και τον τραυματισμό άλλων».
Και βεβαίως, πολύ καλά έκανε και καταδίκασε την απώλεια ενός ανθρώπου. Η ζωή ενός ανθρώπου είναι αρκετά σημαντική για να «θυσιάσουμε» πέντε λεπτά σύνταξης κειμμένου, ώστε να καταδικάσουμε το περιστατικό που στοίχισε τη ζωή του.
ΩΣΤΟΣΟ, δεν θυμάμαι ούτε μία φορά που η κυβέρνησή μας έδειξε ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ευαισθησία για τα παιδάκια που σφαγιάστηκαν στην Παλαιστίνη. Δεν υπέπεσε στην αντίληψή μου κάποια ανακοίνωση για την αποστολή της UNICEF, δύο μέρες νωρίτερα, η οποία μετέφερε πόσιμο νερό στη Γάζα και δέχτηκε επίθεση από ισραηλινά πυρά, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο μέλη της.
Μάλλον η κυβέρνησή μας, εκπροσωπώντας εμάς, καταδικάζει τις όποιες επιθέσεις στερούν τη ζωή σε ανθρώπους — ΕΚΤΟΣ αν αυτές προέρχονται από τους πολύτιμους συμμάχους ΤΗΣ. Όχι ΜΑΣ.
Και αν έχω ένα σχόλιο να κάνω όσων αφορά αυτή την απαράδεκτη τακτική είναι πως: Η επιλεκτική ευαισθησία απέναντι στην ανθρώπινη ζωή είναι πιο χυδαία από την καθόλου ευαισθησίας.
