Πώς βιώνει ένα ΛΟΑΤΚΙ άτομο την απόρριψη μιας κοινωνίας που δεν αποδέχεται την ταυτότητά του; Τι σημαίνει έκφραση φύλου και πόσο επώδυνο είναι να προσπαθεί κάποιος διαρκώς να την ελέγξει, απλώς και μόνο για να μπορεί να «υπάρχει» χωρίς να στοχοποιείται;
Οι κρυφές πρόβες για να γίνει η φωνή πιο βαθιά. Η προσπάθεια να μοιάζει το περπάτημα περισσότερο «αντρικό». Η συνεχής επιτήρηση κάθε κίνησης, ώστε να μην κυματίζει το χέρι, να μη διαφέρει η στάση του σώματος, να μη φανερωθεί τίποτα που η κοινωνία έχει μάθει να θεωρεί «ύποπτο» ή «διαφορετικό».
Έτσι, το άτομο καταλήγει να υιοθετεί δύο ταυτότητες: μία στον προσωπικό του χώρο, όπου μπορεί να είναι ο εαυτός του, και μία στη δημόσια ζωή, κατασκευασμένη για να το προστατεύει από την απόρριψη, τον χλευασμό και τον φόβο.
Αυτό το αόρατο και εξαντλητικό βασανιστήριο περιέγραψε ο Αντώνης Παπαγεωργίου, μιλώντας για τη δική του εμπειρία —μια εμπειρία που, με διαφορετικές μορφές, βιώνουν πολλά ΛΟΑΤΚΙ άτομα— στη συζήτησή μας στο «B my Guest» για τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα στην Κύπρο.
Δείτε τη συγκεκριμένη ενότητα στο βίντεο: εδώ και ολόκληρο το επεισόδιο εδώ.
