Όπως είπε και ένας συνάδελφος σε μία έξαρση στιχουργικού οίστρου: «Πάει και η Ταραπάι».
Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Τη γνώμη μου για την πολιτική αξιοπιστία και το εκτόπισμα παιδείας του Φειδία Παναγιώτου και της Άμεσης Δημοκρατίας, κατ’ επέκταση, την έχω ξαναπεί. Πρόκειται, κατά την ταπεινή μου άποψη, για έναν άνθρωπο μηδαμινά καταρτισμένο – δεν με απασχολεί ούτε η μόρφωση ούτε οι σπουδές του· όταν λέω καταρτισμένο εννοώ να έχει γνώση και αντίληψη περί κοινωνικών θεμάτων, να έχει στοιχειώδη γνώση της ιστορίας του τόπου και της θέσης του νησιού στο παγκόσμιο γίγνεσθαι και, πάνω απ’ όλα, να έχει στοιχειώδη παιδεία.
Σε θέματα κοινωνικά, θέματα που άπτονται ευάλωτων ομάδων πληθυσμού, ατόμων με ειδικές ανάγκες κτλ., σε όλα αυτά θεωρώ πως ο Φειδίας Παναγιώτου μένει μετεξεταστέος. Έχει αποδειχθεί αρκετές φορές ότι δεν κατέχει ούτε τα βασικά και άλλες τόσες – ειδικά στον προ πολιτικής βίο του – πως είναι εντελώς ασόβαρος και ενιοτε προσβλητικά αφελής.
Αυτό λοιπόν το διευκρινίζουμε, το βάζουμε στην άκρη και προχωράμε.
Ο τρόπος με τον οποίο επέλεξε ο Φειδίας να επιλεγούν οι υποψήφιοι του κόμματός του, είχε τον «κίνδυνο» που αποδείχθηκε υπαρκτός μέσα από την περίπτωση της κυρίας Ταραπάι. Δηλαδή, αφού το μόνο κριτήριο ήταν να τους επιλέξουν, μέσω μίας πλατφόρμας, οι ίδιοι οι ψηφοφόροι, χωρίς καμία άλλη διεργασία, «ασφαλιστική δικλείδα» ή προϋπόθεση, υπήρχε ο κίνδυνος κάποιος να μην έχει, π.χ., λευκό ποινικό μητρώο – όπως συνέβη με την κυρία Ταραπάι, η οποία, όπως αποδείχθηκε, έχει καταδικαστεί στο παρελθόν για υπόθεση ναρκωτικών στα Κατεχόμενα.
Η κυρία Ταραπάι, λοιπόν, σύμφωνα με το ρεπορτάζ και με σχετικά δημοσιεύματα, είχε συλληφθεί το 2017 και καταδικαστεί για κατοχή 170 γρ. κάνναβης. Ομολόγησε πως, μαζί με άλλο άτομο, εισήγαγαν στα Κατεχόμενα κάποια γραμμάρια κάναβης, ενώ υπήρξαν στοιχεία που αποδείκνυαν διακίνηση. Καταδικάστηκε σε 3 χρόνια φυλάκιση, εξέτισε περίπου τα 2 και αποφυλακίστηκε νωρίτερα λόγω καλής διαγωγής.
Αυτά τα διευκρινίζω, διότι το «υπόθεση ναρκωτικών» έχει τεράστιο φάσμα πιθανών δραστηριοτήτων. Μπορεί κάποιος να καταδικαστεί, π.χ., για εμπόριο μεγάλων ποσοτήτων θανατηφόρας ηρωίνης και δίκτυο διανομής, και ένας άλλος επειδή, ως χρήστης, έχει στο σπίτι του 50 γραμμάρια κάνναβης. Καθόλου ίδια αδικήματα, καθόλου ίδιας κατηγορίας παραστρατήματα.
Η κυρία Ταραπάι, λοιπόν, πλήρωσε το αδίκημά της, εξέτισε την ποινή της, αποφυλακίστηκε και, κατά πως δήλωσε ο Φειδίας Παναγιώτου, έχει κάνει οικογένεια, εργάζεται και, όπως φαίνεται, αποτελεί παρελθόν εκείνος ο μετεφηβικός της εκτροχιασμός, καθότι μην ξεχνάμε ότι όταν συνελήφθη ήταν μόλις 20 ετών.
Θεωρώ, λοιπόν, ότι είναι μάλλον άδικο ένας άνθρωπος να καταδικάζεται εφ’ όρου ζωής για μία νεανική ανοησία. Θεωρώ πως είναι υποκριτικό και προκλητικό ο πολιτικός κόσμος αυτού του τόπου – ο οποίος βρίθει από όλων των ειδών τα σκάνδαλα, και από πολύ πιο σοβαρά αδικήματα και ενίοτε κακουργήματα – να καταδικάζει για δεύτερη φορά έναν άνθρωπο (έπειτα από εκείνη τη δικαστική του καταδίκη) για μία νεανική παραβατικότητα.
Δεν λέω ότι το να διακινεί κάποιος κάνναβη είναι π.χ. μικροκλοπή από περίπτερο, αλλά το να έχει ξεσηκωθεί σχεδόν σύσσωμος ο πολιτικός οργανισμός του τόπου, με σχεδόν όλα τα κόμματα να φτύνουν έκπληκτα τον κόρφο τους, όταν ο ίδιος αυτός πολιτικός οργανισμός έχει στο παλμαρέ του να παρουσιάσει σκιές από κατά καιρούς υποθέσεις που έχουν έρθει στην επιφάνεια με οικονομικά σκάνδαλα, υπεξαιρέσεις, αόρατα κονδύλια, διασπάθιση δημόσιου χρήματος, υποθέσεις βιασμών, ενδοοικογενειακής βίας, εκβιασμών, κακοδιαχείρισης και τόσα άλλα, είναι τουλάχιστον υποκριτικό. Ως προκλητικό.
Ένας άνθρωπος που «ξέφυγε» στα νιάτα του μπορεί, όντως, με βάση το γράμμα του νόμου, να μην έχει λευκό ποινικό μητρώο. Αλλά θα το πω ευθαρσώς πως προτίθεμαι, με μεγαλύτερη ευκολία, να του δώσω μία δεύτερη ευκαιρία να αποδείξει ότι εκείνο ήταν ένα λάθος που διορθώθηκε (από τη στιγμή που όντως πλήρωσε γι’ αυτό), από το να εμπιστευτώ ανθρώπους που ξέρουν τον τρόπο, έχουν τη δύναμη και μπορούν να κρατάνε τα ποινικά τους μητρώα λευκά, ενώ ξέρουμε πως κάποιοι από αυτούς, αν τα πραγματικά γεγονότα «χρωμάτιζαν» τα… ενδεικτικά τους, εκείνα θα ήταν μαύρα κι άραχνα.
